Αμαρτίες γονέων

Προβληματισμοί και ανταλλαγή ιδεών από την Επικαιρότητα και διάφορα άλλα θέματα.

Συντονιστής: Super-Moderators

Απάντηση
Άβαταρ μέλους
fiskilis
Honorary Member
Δημοσιεύσεις: 14093
Εγγραφή: 16 Νοέμ 2003 22:44
Τοποθεσία: Athens
Επικοινωνία:

Αμαρτίες γονέων

Δημοσίευση από fiskilis » 25 Νοέμ 2006 09:36

Αμαρτίες γονέων

Και ξαφνικά, βγήκαμε από τον λήθαργο. Είδαμε μπροστά μας την πραγματικότητα και τρομάξαμε. Αυτό που «επιμελώς» δημιουργήσαμε τα τελευταία χρόνια, μας συντάραξε. Η εικόνα που προέβαλε αδυσώπητη μπροστά μας, μας «φρικάρισε» για το κατόρθωμά μας.

«Μα είναι δυνατόν να συμβαίνουν τέτοια πράγματα στα σχολεία μας;» αναφωνήσαμε. Και εκεί που αναρωτιόμασταν, πανικοβληθήκαμε! Στην Εύβοια είδαμε και τα δικά μας παιδιά. Αναγνωρίσαμε και την δική μας υπογραφή στην τουαλέτα της Αμαρύνθου!

Υποκριτές και «στρουθοκάμηλοι», όπως είμαστε, ψάχνουμε το «γιατί» όχι στους εαυτούς μας, αλλά στους άλλους αφού η παραδοχή της ενοχής μας πονάει και δεν την αντέχουμε.

Με τι άραγε μεγαλώνουμε τα παιδιά μας; Με τι αξίες και πρότυπα; Αντί του Κολοκοτρώνη και του Καραϊσκάκη, του Περικλή και της Μπεζαντάκου. Αντί για το λάβαρο του , το «λάβαρο» του Γκουζγκούνη από το πορνοdvd που πήραμε σαν δώρο με την Κυριακάτικη εφημερίδα που αγοράσαμε. Αντί να κάνουμε δώρο ένα βιβλίο στα καλομαθημένα μας, τους παίρνουμε κινητό τελευταίας γενιάς - με κάμερα - και μάλιστα από τα οχτώ και δέκα τους χρόνια.

Και ξαφνικά τρομάξαμε! Και ξαφνικά ανακαλύψαμε ότι φταίνε οι καταλήψεις, λες και δεν είμαστε εμείς οι κηδεμόνες ανήλικων που τους επιτρέψαμε να καταλάβουν και να κλείσουν τα σχολεία. Δεν είμαστε εμείς που τους αφήσαμε να προστατευτούν μόνοι τους μέσα σε ένα κοινοβιακό περιβάλλον. Φταίει η 16χρονη που αν και αριστούχα προκάλεσε με την συμπεριφορά της τον βιασμό της. Φταίνε όλοι οι άλλοι εκτός από εμάς τους ίδιους.

Και το ένστικτο της αυτοσυντήρησης καλά κρατεί. «Έλα μωρέ, αυτό έγινε στην Αμάρυνθο». Ναι και έτυχε να γίνει γνωστό. Αλλά εκεί μόνο συμβαίνει; Τα στόματα ανοίγουν και με το δέλεαρ κάποιων ευρώ αρχίζουν να κυκλοφορούν βίντεο με κατορθώματα και από άλλα σχολεία. Το φεστιβάλ μαθητικής «τσόντας» ξεκίνησε. Ο χαβαλές και η βιντεοσκόπηση προσωπικών στιγμών ήταν κοινό μυστικό στην μαθητική κοινωνία. Εμείς ξαφνικά το ανακαλύψαμε τώρα και παίρνουμε μέτρα.

Στην αρχή προσπαθούμε να κουκουλώσουμε τα πράγματα. Χαρακτηριστική είναι η προσπάθεια των «καθηγητών» της Αμαρύνθου να εξισώσουν θύτες και θύματα με αυτή την ανεκδιήγητη απόφασή τους. Στην συνέχεια «διαπιστώνουμε» ότι το σχολείο αποτελεί εξαίρεση και όχι τον κανόνα μέχρι που έρχεται η τηλεόραση να βγάλει τα «άπλυτα» και άλλων σχολείων στη φόρα, και μάλιστα βιντεοσκοπημένα. Μια ολόκληρη γενιά γονέων μένει άφωνη... σε πλήρη παράλυση. Και βρίσκουμε το άλλοθι : «Η εικόνα αυτή δεν αντανακλά το σύνολο των σχολείων και των μαθητών». Μα ασφαλώς και δεν συμβαίνει αυτό, μόνο που αν υπάρχουν τέτοια σχολεία και τέτοια παιδιά, είναι επειδή εμείς τα φτιάξαμε. Εμείς τους επιτρέψαμε να υπάρχουν. Εμείς τα βυθίσαμε στην ευκολία, στο αυτονόητο, στον χαβαλέ. Εμείς χαϊδέψαμε τις αντικοινωνικές συμπεριφορές στο όνομα της εφηβικής ελευθερίας. Εμείς τα διδάξαμε ότι όλα είναι θεμιτά, όλα νόμιμα, όλα επιτρεπτά - διότι το ίδιο φρονούμε και για τον εαυτό μας!
Κάποιοι, πιο προχωρημένοι, έσπευσαν να χαρακτηρίσουν γενικά τους εφήβους και τα «καμώματά» τους: «Είναι ανήθικοι», «είναι παιδιά διαλυμένων οικογενειών»... Η μία βιαστική προσέγγιση πέφτει στο τραπέζι μετά την άλλη... σαν να θέλουν να «ξορκίσουν το κακό».
Όσο όμως και να προσπαθούμε, η αλήθεια είναι μια - και είναι και αδυσώπητη. Εμείς οι ίδιοι φταίμε. Οι μπαμπάδες, οι μαμάδες, οι γείτονες, οι δάσκαλοι, οι πολιτικοί, οι δημοσιογράφοι. Εμείς, είμαστε οι ηθικοί αυτουργοί αυτής της ανήκουστης κατρακύλας.

Τελικά ίσως να πρόσφεραν κάτι οι καταλήψεις και οι καταληψίες. Μας έβγαλαν από την εικονική πραγματικότητα στην οποία ζούσαμε. Μας έδειξαν αυτό που πραγματικά δημιουργούσαμε. Μας ταρακούνησαν. Μας υπενθύμισαν την παροιμία: «αμαρτίες γονέων» και μας έδειξαν ότι ο «εχθρός» είναι πλέον μέσα στο σπίτι μας και δεν είναι άλλος από την δική μας αδιαφορία.


Γράφει o Θεμιστοκλής Γ. Γκουβιτσας
Εκδότης της Εφημερίδας


klick to enter
Εικόνα

Άβαταρ μέλους
skeftomilos
Script Master
Δημοσιεύσεις: 2888
Εγγραφή: 07 Ιαν 2005 07:22
Τοποθεσία: Αθήνα

Αμαρτίες γονέων

Δημοσίευση από skeftomilos » 25 Νοέμ 2006 10:29

Ένα σχόλιο για το «στρουθοκάμηλοι». Η στρουθοκάμηλος κρύβει το κεφάλι της στο χώμα μόνο στη λαϊκή παραφιλολογία. Ουδέποτε έχει παρατηρηθεί η συγκεκριμένη συμπεριφορά από πραγματική στρουθοκάμηλο.
The pure and simple truth is rarely pure and never simple. Ο μη νους δε σκέπτεται μη σκέψεις για το τίποτα.

Άβαταρ μέλους
supernet
Honorary Member
Δημοσιεύσεις: 877
Εγγραφή: 22 Μαρ 2001 01:00
Τοποθεσία: Thessaloniki

Αμαρτίες γονέων

Δημοσίευση από supernet » 25 Νοέμ 2006 14:02

Ποια λαϊκή παραφιλολογία? Την Ελληνική?

Απορία: Από πότε στην Ελλάδα είχαμε στρουθοκάμηλους? Πέρα βέβαια από τα τελευταία χρόνια, που έχουν φτιάξει μονάδες εκτροφής!

Άβαταρ μέλους
skeftomilos
Script Master
Δημοσιεύσεις: 2888
Εγγραφή: 07 Ιαν 2005 07:22
Τοποθεσία: Αθήνα

Αμαρτίες γονέων

Δημοσίευση από skeftomilos » 25 Νοέμ 2006 15:30

Στην Ελλάδα δεν υπάρχουν στρουθοκάμηλοι, και αυτός ακριβώς είναι ο λόγος που ο καθένας μπορεί να λέει ό,τι @#$*$#@[1] του κατέβει στο κεφάλι σχετικά με αυτό το ζώο. Βέβαια τη συγκεκριμένη #*@*#[2] δεν τη λέει ένας μόνο, τη λέει όλος ο κόσμος, με συνέπεια η ποσότητα της $@*#*@$[3] που αναλογεί στον καθένα να είναι πολύ ελάχιστη.

[1] ανακρίβεια
[2] θεωρία
[3] ευθύνης
The pure and simple truth is rarely pure and never simple. Ο μη νους δε σκέπτεται μη σκέψεις για το τίποτα.

Άβαταρ μέλους
gaucho
Honorary Member
Δημοσιεύσεις: 2408
Εγγραφή: 22 Δεκ 2002 13:18

Αμαρτίες γονέων

Δημοσίευση από gaucho » 26 Νοέμ 2006 14:08

1 βασικός λόγος είναι το σπίτι και η οικογένεια

Άβαταρ μέλους
Cozzamara
Δημοσιεύσεις: 408
Εγγραφή: 25 Μαρ 2005 23:43
Τοποθεσία: Γλαροπιτάδικο

Αμαρτίες γονέων

Δημοσίευση από Cozzamara » 30 Νοέμ 2006 23:26

fiskilis έγραψε:Με τι άραγε μεγαλώνουμε τα παιδιά μας; Με τι αξίες και πρότυπα; Αντί του Κολοκοτρώνη και του Καραϊσκάκη, του Περικλή και της Μπεζαντάκου.
Πρότυπο είναι η ανύπαντρη μάνα που δουλεύει 2 δουλειές
για να μεγαλώσει τα παιδιά της.
Και το βράδυ ξενυχτάει για να τα διαβάσει και να τα συμβουλέψει.

Πρότυπο είναι ο φοιτητάκος της Ιατρικής που αφήνει καριέρα και
τρέχει στις Αφρικές να βοηθήσει.

Πρότυπο είναι η κουτσή γριούλα της γειτονιάς που την έχεις
για παρακατιανή και όταν βρεθείς στο κρεβάτι του πόνου
είναι η πρώτη που θα σε επισκεφθεί.

Συνήθως, πρότυπο ΔΕΝ είναι ο,τι τυπώνεται σε αφίσες, σημαίες, μπλουζάκια, βαρύγδουπα βιβλία.
Ή ο,τι διαλαλείται απο μεγάφωνα, ηχεία, τηλεβόες.
Τα νιάτα μου δε χόρτασα
κούκλα μου γλυκιά
Με φαγαν τα ξενύχτια
και τα σιροπιαστά

Άβαταρ μέλους
gaucho
Honorary Member
Δημοσιεύσεις: 2408
Εγγραφή: 22 Δεκ 2002 13:18

Αμαρτίες γονέων

Δημοσίευση από gaucho » 30 Νοέμ 2006 23:45

Πρότυπα είναι οι γονείς και το σπίτι.


Άν αυτοί είναι γαιδούρια τότε έχουν ότι τους φέρει η ζωή.

Άβαταρ μέλους
omeakcp
Δημοσιεύσεις: 61
Εγγραφή: 23 Μάιος 2005 02:47

Αμαρτίες γονέων

Δημοσίευση από omeakcp » 01 Δεκ 2006 01:51

Αλίμονο σ' όποιον εγκλωβιστεί στα πρότυπα, όποια κι αν!
"Οι ζωγραφιστοί άγιοι άσκησαν μεγαλύτερη επίδραση στον κόσμο από τους πραγματικούς" - Lichtenberg

Άβαταρ μέλους
Cozzamara
Δημοσιεύσεις: 408
Εγγραφή: 25 Μαρ 2005 23:43
Τοποθεσία: Γλαροπιτάδικο

Αμαρτίες γονέων

Δημοσίευση από Cozzamara » 01 Δεκ 2006 23:44

Τα πρότυπα δεν είναι για εγκλωβισμό και μαϊμουδισμό.
Είναι για προβληματισμό και αφύπνιση.
Τα νιάτα μου δε χόρτασα
κούκλα μου γλυκιά
Με φαγαν τα ξενύχτια
και τα σιροπιαστά

Άβαταρ μέλους
omeakcp
Δημοσιεύσεις: 61
Εγγραφή: 23 Μάιος 2005 02:47

Αμαρτίες γονέων

Δημοσίευση από omeakcp » 02 Δεκ 2006 01:26

Εκείνο που λεω είναι πως όταν έχω κάποιο πρότυπο δεν μπορώ παρά να είμαι παράγωγό του.

Που χωράει ο προβληματισμός και η αφύπνιση?
Αφού βρίσκομαι βυθισμένος στο (ταυτισμένος με το) πρότυπο.

Υπάρχει το πρότυπο και μόνο μέσω αυτού υπάρχω σε full εκδοχή.
Πρόκειται δλδ. για τη στιγμή που με θεωρώ κάτι πολύ σημαντικό, σαν το πρότυπό μου.
Και δώσ' του συναισθηματισμό... και δώσ' του ηρωϊσμό... και σιγά μη και διαπραγματευτώ
το πρότυπο μου με το πρότυπο κάποιου άλλου... σιγά μη του δώσω περιθώρια σύγκρισης

Ο προβληματισμός ξεκινάει όταν βρεθώ σε απόσταση από το πρότυπο (οπότε παύει αυτομάτως να είναι πια πρότυπο)
"Οι ζωγραφιστοί άγιοι άσκησαν μεγαλύτερη επίδραση στον κόσμο από τους πραγματικούς" - Lichtenberg

Άβαταρ μέλους
Cozzamara
Δημοσιεύσεις: 408
Εγγραφή: 25 Μαρ 2005 23:43
Τοποθεσία: Γλαροπιτάδικο

Αμαρτίες γονέων

Δημοσίευση από Cozzamara » 03 Δεκ 2006 22:56

Φαίνεται οτι έχεις εμμονή με τη λέξη 'πρότυπο',
γι'αυτό ας την παρακάμψουμε, λέγοντας απλά:

Κοιτώντας γύρω σου, βλέπεις και αξιολογείς τις πράξεις
και τα λεγόμενα των ανθρώπων.Με μερικά συμφωνείς και με
άλλα διαφωνείς.Με αυτά που διαφωνείς, δεν είσαι σίγουρος οτι
είναι αντικειμενικά λάθος και γι'αυτο προβληματίζεσαι.

Βλέπεις και πράξεις που ποτέ δεν είχες σκεφτεί
ή ποτέ δεν πίστευες οτι μπορεί να τις υιοθετήσεις, οι οποίες σίγουρα σε εκφράζουν.
Ενίοτε σε αφυπνίζουν, όταν βλέπεις τα πράγματα απο άλλη οπτική γωνία.
Όταν αναγνωρίζεις οτι αυτό που εσύ έκανες ή πίστευες για χρόνια
και το θεωρούσες σωστό, στην πραγματικότητα έβλαπτε εσένα και τους γύρω σου.

Συγκρίνοντας και συγκεράζοντας, κρατώντας αυτά που σε
εκφράζουν και απορρίπτοντας αυτά που απεχθάνεσαι,
χαράζεις τη δικιά σου πορεία.
Γιατί, έτσι κι αλλιώς στον κόσμο δεν υπάρχει παρθενογένεση.


Ευτυχώς η δυστυχώς, οι φιγούρες που επηρεάζουν καθοριστικά την προσωπικότητα
του καθενος είναι οι γονείς και το οικογενειακό περιβάλλον ευρύτερα.
Απο εκεί ξεκινά το παραμύθι της προβληματικής κοινωνίας κι εκεί καταλήγει.
Τα νιάτα μου δε χόρτασα
κούκλα μου γλυκιά
Με φαγαν τα ξενύχτια
και τα σιροπιαστά

Άβαταρ μέλους
omeakcp
Δημοσιεύσεις: 61
Εγγραφή: 23 Μάιος 2005 02:47

Αμαρτίες γονέων

Δημοσίευση από omeakcp » 04 Δεκ 2006 01:36

Cozzamara έγραψε:Φαίνεται οτι έχεις εμμονή με τη λέξη 'πρότυπο', ...
Για πρότυπα δεν μιλάγαμε?
Ωστόσο, καμία εμμονή με καμία λέξη, αλλά με την έννοιές τους, ναι, μεγάλη εμμονή...
τουλάχιστο το προσπαθώ όσο περισσότερο μπορώ
Κοιτώντας γύρω σου, βλέπεις και αξιολογείς τις πράξεις
και τα λεγόμενα των ανθρώπων.Με μερικά συμφωνείς και με
άλλα διαφωνείς.Με αυτά που διαφωνείς, δεν είσαι σίγουρος οτι
είναι αντικειμενικά λάθος και γι'αυτο προβληματίζεσαι.
Όταν διαφωνώ με κάτι είμαι πολύ σίγουρος, αλλιώς δεν διαφωνώ, ούτε συμφωνώ.
Ωστόσο γίνεται και να συμφωνώ ή διαφωνώ με κάτι και να μην προβληματιστώ καθόλου....
απλώς... συμφωνώ.. ή διαφωνώ... no problem

Από την άλλη, αυτό το θέμα του τί βλέπω τριγύρω μου μη το σκαλίσουμε καλύτερα,
γιατί είμαι σίγουρος πως το άγαλμα που θα φτιάξουμε θα είναι από τερατώδες και πάνω.
Βέβαια, στην no problem κατηγορία και αυτό... να μου ζήσουν οι εξαιρέσεις τις
οποίες ποτίζω προσεχτικά, σαν τις καυτερές πιπεριές μου... :P την έχω μια γλάστρα :P
Βλέπεις και πράξεις που ποτέ δεν είχες σκεφτεί
ή ποτέ δεν πίστευες οτι μπορεί να τις υιοθετήσεις, οι οποίες σίγουρα σε εκφράζουν.
Ενίοτε σε αφυπνίζουν, όταν βλέπεις τα πράγματα απο άλλη οπτική γωνία.
Όταν αναγνωρίζεις οτι αυτό που εσύ έκανες ή πίστευες για χρόνια
και το θεωρούσες σωστό, στην πραγματικότητα έβλαπτε εσένα και τους γύρω σου.
ok, μη χρειαστεί μονάχα να πλησιάσω τα πενήντα ή εξήντα μου για να μου συμβεί ξαφνικά κάτι τέτοιο,
γιατί δεν ξέρω αν θα πείθω κανέναν τότε.
Συγκρίνοντας και συγκεράζοντας, κρατώντας αυτά που σε
εκφράζουν και απορρίπτοντας αυτά που απεχθάνεσαι,
χαράζεις τη δικιά σου πορεία.
Γιατί, έτσι κι αλλιώς στον κόσμο δεν υπάρχει παρθενογένεση.
Ευτυχώς δεν λες, που δεν υπάρχει παρθενογένενεση?
Για φαντάσου!
Θα' χε γεμίσει ο τόπος παναγίες, και άντε μετά να τις πλησιάσεις...
η εικόνα της παναγιάς είναι τόσο θεϊκή που μόνο για σεβασμό σε παίρνει... οπότε άστο καλύτερα
Ευτυχώς η δυστυχώς, οι φιγούρες που επηρεάζουν καθοριστικά την προσωπικότητα
του καθενος είναι οι γονείς και το οικογενειακό περιβάλλον ευρύτερα.
Απο εκεί ξεκινά το παραμύθι της προβληματικής κοινωνίας κι εκεί καταλήγει.
Ναι, επηρεάζουν οι γονείς, αλλά καθοριστικά μόνο όταν το παιδί παραμένει παιδάκι και όταν μεγαλώσει... μπορεί να ψηλο-βολεύει κιόλας αυτό, χαλλλλαρά.
Έπειτα, γιατί το καθένα μας?
Εμένα π.χ. όταν ήμουν μικρός με είχαν επηρεάσει καθοριστικά τα μυρμήγκια... πειράζει? :P
"Οι ζωγραφιστοί άγιοι άσκησαν μεγαλύτερη επίδραση στον κόσμο από τους πραγματικούς" - Lichtenberg

21century
Δημοσιεύσεις: 409
Εγγραφή: 11 Ιούλ 2002 15:44

Αμαρτίες γονέων

Δημοσίευση από 21century » 04 Δεκ 2006 10:51

Aπλα θα θυμησω τις φρασεις του αειμνηστου Καραμανλη οτι 'Η Ελλας ειναι απεραντο φρενοκομειο' και του πρωην Προεδρου Σαρτζετάκη ότι 'είμεθα εθνος ανάδελφον'...Τα σχολια δικα σας...

Άβαταρ μέλους
omeakcp
Δημοσιεύσεις: 61
Εγγραφή: 23 Μάιος 2005 02:47

Αμαρτίες γονέων

Δημοσίευση από omeakcp » 04 Δεκ 2006 13:17

21century έγραψε:...Τα σχολια δικα σας...
και αν (έστω κι ένας) δεν τα θέλουμε? ή δεν πειράζει :pint:
"Οι ζωγραφιστοί άγιοι άσκησαν μεγαλύτερη επίδραση στον κόσμο από τους πραγματικούς" - Lichtenberg

Άβαταρ μέλους
Cozzamara
Δημοσιεύσεις: 408
Εγγραφή: 25 Μαρ 2005 23:43
Τοποθεσία: Γλαροπιτάδικο

Αμαρτίες γονέων

Δημοσίευση από Cozzamara » 05 Δεκ 2006 00:02

Πάντως, ένα πρότυπο στον τρόπο έκφρασης το έχεις, monsieur omeakcp.
Τύφλα να'χει ο Φραγκούλης.
Τα νιάτα μου δε χόρτασα
κούκλα μου γλυκιά
Με φαγαν τα ξενύχτια
και τα σιροπιαστά

Απάντηση

Επιστροφή στο “Επικαιρότητα & Διάφορες Συζητήσεις”

Μέλη σε σύνδεση

Μέλη σε αυτήν τη Δ. Συζήτηση: Δεν υπάρχουν εγγεγραμμένα μέλη και 2 επισκέπτες