Τα άπλυτα της αρχαιότητας

Μια περιοχή για όλα τα είδη της έντυπης και διαδικτυακής Λογοτεχνίας και των αγαπημένων μας Κόμικς.

Συντονιστές: cdhyper, Super-Moderators

Απάντηση
Άβαταρ μέλους
Flucker
Δημοσιεύσεις: 51
Εγγραφή: 13 Ιαν 2008 17:47
Τοποθεσία: Attiki

Τα άπλυτα της αρχαιότητας

Δημοσίευση από Flucker » 01 Φεβ 2008 16:24

Τα άπλυτα της αρχαιότητας

΄Εριξε το ερευνητικό βλέμμα της στον υπόκοσμο τεσσάρων αρχαίων πόλεων η συγγραφέας του βιβλίου ¨"Η άλλη όψη της αρχαιότητας- Ο υπόκοσμος" Κάθριν Σέλλερς και μας έβγαλε στην επιφάνεια όλα τα άπλυτα, όχι μόνο του υποκόσμου αλλά και της αριστοκρατίας της εποχής. Γιατί υπόκοσμος και αριστοκρατία διαπλέκονταν και αλληλοσυμπληρώνονταν στον κόσμο του εγκλήματος και της ηδονής. Οι τέσσερις αυτές πόλεις είναι: Η Αθήνα, η Κόρινθος, η Αλεξάνδρεια και η Ρώμη.

Η Κόρινθος ήταν στην αρχαιότητα σπουδαίο λιμάνι και σ` αυτό οφείλεται η επίδοσή της στο έγκλημα και στην ηδονή, που την τοποθετεί πλάι στις άλλες φημισμένες πόλεις της αρχαιότητας, την Αθήνα, την Αλεξάνδρεια και τη Ρώμη.

Πολλά αρνητικά φαινόμενα της σημερινής ζωής συναν-τώνται και τότε και μάλιστα στην πρωτόγονή τους μορφή. Ο θεσμός της δουλείας, που ίσχυε τότε, επέτρεπε τις αγοραπωλησίες και την κάθε είδους εκμετάλλευση των δούλων. Η φτώχεια ήταν επίσης και τότε, όπως και σήμερα, κακός σύμβουλος για νέους και νέες που ακολουθούσαν το δρόμο της πορνείας και του εγκλήματος. Υπήρχαν και τότε, όπως και σήμερα, πλούσιοι που έχαναν τις περιουσίες τους σε τυχερά παιγνίδια. Και τέλος υπήρχε και τότε η μάστιγα των ναρκωτικών, που οδηγούσε πολλούς στον πρόωρο θάνατο.

Δεν θα πούμε εδώ πολλά για την αρχαία Αθήνα και την Κόρινθο, γιατί είναι, λίγο ή πολύ, γνωστά. Θα πούμε μόνο ότι ο Σόλων, που ίδρυσε την Αθηναϊκή Δημοκρατία στις αρχές του 6ου αιώνα π.Χ., ίδρυσε και τα πορνεία στην Αθήνα, για να διοχετεύεται σ` αυτά η ορμή των νέων και να γλιτώνει η πόλη από τις μοιχείες και τις διακορεύσεις παρθένων. Τα πορνεία λειτουργούσαν τότε για λογαριασμό της πόλης και από τα χρήματα που εισπράττονταν από αυτά κτίστηκε ο ναός της Αφροδίτης. Με τον καιρό ο θεσμός της πορνείας πέρασε στον ιδιωτικό τομέα και συνδέθηκε πιο πολύ με τα καπηλειά και τα πανδοχεία.

Υπήρχε τότε και ο θεσμός της ιερής πορνείας, των ιερό-δουλων. Νεαρές παρθένες αφιερώνονταν στην Αφροδίτη και εκδίδονταν για να κάνουν την προίκα τους μέχρι το γάμο τους. Και οι πιο εξέχοντες ακόμη άντρες της χώρας αφιέρωναν στη θεά παρθένες κόρες τους. Ναός της Αφροδίτης υπήρχε και στην Κόρινθο, όπως υπήρχε και στην Πάφο. Και εθεωρείτο και εκεί, όπως και στην Πάφο, ατιμωτικό για ένα κορίτσι να μη βρει το πρόσκαιρο ταίρι του ανάμεσα στους ξένους επισκέπτες που προσέρχονταν στο ναό της Αφροδίτης. Κορυφαία ονόματα της αρχαιότητας, όπως ο Σοφοκλής, ο Λυσίας, ο Ισοκράτης, ο Αλκι-βιάδης, ο Θεμιστοκλής και πολλοί άλλοι αναφέρονται στο βιβλίο για πολλές ηθικές εκλύσεις και διαστροφές.

Η Αλεξάνδρεια έγινε η πρωτεύουσα της απόλαυσης κατά τον 3ο π.Χ.αιώνα, για τους ΄Ελληνες, τους Ανατολικούς και αργότερα για τους Ρωμαίους. Ο Αντώνιος και η Κλεοπάτρα δανείζονταν ρούχα των πιο ταπεινών υπηρετών τους, μεταμφιέζονταν και αλήτευαν στα πολυσύχναστα σοκάκια της Αλεξάνδρειας, προέβαιναν σε λεηλασίες και τσακώνονταν με τους θαμώνες μέσα σε καπηλειά. Η ελληνιστική Αίγυπτος εθεωρείτο και η πατρίδα των κίναιδων.

Όμως, οι μεγαλύτερες αναθυμιάσεις του υποκόσμου δεν προέρχονται ούτε από την Αθήνα, ούτε από την Κόρινθο ούτε από την Αλεξάνδρεια, αλλά από τη Ρώμη. Οι Ρωμαίοι προσπάθησαν να αντιγράψουν τη ζωή των Ελλήνων και την εξώθησαν στο απείρως χειρότερο. Ευωχίες, μεθύσια, όργια είναι οι χαρακτηριστικές επιθυμίες ενός κόσμου που έθεσε ως ύψιστο ιδανικό του την ικανοποίηση του στομαχιού και του αισθησιασμού του. Οργάνωναν και οι Ρωμαίοι συμπόσια, κατά το ελληνικό πρότυπο, όμως προχωρούσαν πολύ πιο πέρα από τους Έλληνες.

Η αγαπημένη διασκέδαση των νεαρών Ρωμαίων ήταν να μεθούν και να κάνουν επιδρομές σε πορνεία για να γλεντή-σουν ανέξοδα, αρπάζοντας κοπέλες. Τα καπηλειά της Ρώμης ήταν τα πιο επικίνδυνα μέρη. Ξενοδοχεία ληστεύουν πελάτες και τους πουλούν ως δούλους. Γυναίκες της υψηλής κοινωνίας ζευγαρώνουν με περιβόητους ανθρώπους του υποκόσμου. Ο τρελός αυτοκράτορας Ηλιογάβαλος επιδίδεται δημόσια σε χυδαίες ερωτικές περιπτύξεις με τον ηνίοχο Ιεροκλή. Ο Καλιγούλας ιδρύει οίκον ανοχής στο εσωτερικό του ανακτόρου του και υποχρεώνει συζύγους επιφανών προσώπων να εκδίδονται.

Ο Νέρων μεταμφιέζεται, βάζει το κασκέτο των κακών αγοριών, φοράει και περούκα και ξεχύνεται στην περιπέτεια σ` όλες τις τρώγλες – πορνεία της πρωτεύουσας. Συνοδεύεται από σωματοφύλακες, μεταμφιεσμένους, όπως κι αυτός, που τον βοηθούν στις παρανομίες του. Τη συμμορία του Νέρωνα τη φοβούνται όλοι. Σπάνε τις πόρτες των μαγαζιών και σπιτιών και προβαίνουν σε λεηλασίες. Μέσα στο ανάκτορό του ο Νέρων στήνει μια καντίνα, όπου βγάζει σε πλειστηριασμό όλα τα προϊόντα των κλοπών του. Το 64 ο Νέρων «παντρεύεται» τον απελεύθερό του Πυθαγόρα. Η τελετή είναι λαμπρή. Ο αυτοκράτορας φοράει το πορτοκαλί πέπλο της νύφης, η συνοδεία κραδαίνει τους δαυλούς του υμέναιου και η τελετή του γάμου γίνεται δημόσια. ΄Εκανε και άλλο παρόμοιο γάμο ο Νέρων. Μόνο που τη φορά αυτή ο αυτοκράτορας έχει το ρόλο του συζύγου. Νύφη είναι ένα παιδί που ονομάζεται Σπόρος και βαφτίστηκε Σαβίνα για την περίσταση. Φοράει κεντημένο φόρεμα και πέπλο στο χρώμα της φλόγας. Και ένας πνευ-ματώδης θεατής λέγει: «Τι ευτυχία για την ανθρωπότητα αν ο πατέρας του Νέρωνα έπαιρνε μια τέτοια γυναίκα».

Απάντηση

Επιστροφή στο “Λογοτεχνία, Βιβλία & Κόμικς”

Μέλη σε σύνδεση

Μέλη σε αυτήν τη Δ. Συζήτηση: Δεν υπάρχουν εγγεγραμμένα μέλη και 1 επισκέπτης