Ποσότητα ή ποιότητα για την διαπαιδαγώγηση των παιδιών;

Προβληματισμοί και ανταλλαγή ιδεών από την Επικαιρότητα και διάφορα άλλα θέματα.

Συντονιστής: Super-Moderators

Απάντηση

Πιστεύετε πως η διαπαιδαγώγηση των παιδιών έχει να κάνει με την ποσότητα ή την ποιότητα του χρόνου που αφιερώνουν οι γονείς στα παιδιά τους;

Ποσότητα χρόνου
2
29%
Ποιότητα χρόνου
5
71%
 
Σύνολο ψήφων: 7

Άβαταρ μέλους
Sheena
Honorary Member
Δημοσιεύσεις: 3654
Εγγραφή: 07 Σεπ 2005 00:00

Ποσότητα ή ποιότητα για την διαπαιδαγώγηση των παιδιών;

Δημοσίευση από Sheena » 05 Μαρ 2008 11:25

Παίρνω την ευκαιρία από μια άλλη πρόσφατη συζήτηση για τον χρόνο που αφιερώνουν οι γονείς στα παιδιά τους και θέτω το ερώτημα. Πιστεύετε πως για να διαπαιδαγωγήσει ένα γονιός τα παιδιά του χρειάζεται περισσότερο ποσότητα χρόνου ή ποιότητα χρόνου; Αν δηλαδή ο χρόνος που θα αφιερώσει να ασχοληθεί μαζί τους είναι λίγος, αλλά ποιοτικός τι νόημα έχει να υπάρχει ποσότητα χρόνου και να χρησιμοποιείται λανθασμένα;

Δεν θέλουμε να κάνουμε τα παιδιά μας εξαρτημένα από μας, ούτε την δική μας ύπαρξη εξαρτημένη από κείνα. Ο καθένας μας θέλει να έχει χρόνο για τα δικά του ενδιαφέροντα, ώστε να είναι ένας άνθρωπος αυτόνομος και να έχει πληρότητα. Δεν λέω λοιπόν να είμαστε αδιάφοροι ως προς το μεγάλωμά τους, αλλά ούτε και υπερπροστατευτικοί ασχολούμενοι όλη την ώρα μαζί τους, γιατί δεν έχουν να κάνουμε άλλα πράγματα. Αυτό το άγχος για το τι θα κάνουν, πως θα είναι σε κάθε περίπτωση, τι άλλο να τους δώσουμε ως υλικό αγαθό "σκοτώνει" τελικά τα παιδιά μας. Δεν τους μαθαίνουμε πως να δίνουν αγάπη, αλλά πως να παίρνουν υλικά αγαθά για να εξαγοράσουμε την αγάπη τους, που τελικά δεν την έχουμε. Μια και είναι το μόνο που δεν τους διδάσκουμε. Ή αλλιώς αυτό τους δείχνουμε με τις πράξεις μας πως είναι η αγάπη.

Για μένα, μετράει η ποιότητα. Προτιμώ δηλαδή να έχω λίγο χρόνο και να τον αξιοποιώ εποικοδομητικά μαζί τους, παρα να είμαι όλη την ώρα μαζί τους και να τους μάθω να ζουν σε μια γυάλα δίνοντας τους την εντύπωση πως θα είμαι πάντα εκεί για να τους λέω τι να κάνουν, πως να συμπεριφερθούν και πάντα θα υπάρχω εγώ να τους σώζω από τα στραβοπατήματά τους.

Επίσης πολύ σημαντικό στοιχείο για μένα αποτελεί το γεγονός του να βάζουμε όρια στην σχέση μας με τα παιδιά μας. Γράφω ένα παράδειγμα. Παιδί που θέλει κάτι πεισματικά και να προσπαθεί να μας χτυπήσει για να το πάρει και εμείς για να το σταματήσουμε ή να το διορθώσουμε για την άκομψη συμπεριφορά του, το δέρνουμε. Προτιμώ να του βάλουμε μπροστά την παλάμη του χεριού μας, να το σταματήσουμε να μας χτυπήσει και να του πούμε πως "δεν μου αρέσει να με χτυπάνε" με σταθερό τόνο φωνής παρα το να το δείρω. Αυτό για μένα λέγεται διεκδίκηση δικαιωμάτων. Με αυτή την συμπεριφορά μας του δείχνουμε πως να φέρεται. Αλλιώς ας του μάθουμε πως να δέρνει και εκείνο αργότερα τους συνανθρώπους του, επειδή δεν του έδωσαν αυτό που ήθελε πεισματικά, έστω και δεν είχε το δικαίωμα να το πάρει.

Εσείς τι λέτε;
Εικόνα

id12856 Οι άγγελοι πάνε κοντά με τους αγγέλους...

Άβαταρ μέλους
manolism
Super Moderator
Δημοσιεύσεις: 6652
Εγγραφή: 25 Ιαν 2004 16:01
Τοποθεσία: Wild West
Επικοινωνία:

Ποσότητα ή ποιότητα για την διαπαιδαγώγηση των παιδιών;

Δημοσίευση από manolism » 05 Μαρ 2008 11:48

Βλέποντας τα πράγματα από "μέσα" θα πω ότι χρειάζεται περισσότερος χρόνος ο οποίος όμως θα είναι ταυτόχρονα και ποιοτικός.

Το ένα δεν αναιρεί το άλλο.

Φυσικά είμαι κάθετα αρνητικός στο "ξύλο βγήκε από τον παράδεισο" αλλά κάθετα θετικός στην φωνή. Πολλοί λένε ότι αν υψώσεις την φωνή σου φαίνεσαι σαν καραγκιόζης στα μάτια του παιδιού αλλά η αλήθεια είναι ότι πρέπει να υπάρχει και κάποιου είδους φόβου ώστε να δείξεις ποιος είναι το "αφεντικό".

Επίσης σε ένα παιδί το ΟΧΙ πρέπει να είναι ΟΧΙ και όχι μετά από 5 λεπτά κλάματος επειδή σου πήρε τα αυτιά και σου τέντωσε τα νεύρα πάρτο να τελειώνουμε.

Ο γιος μου είναι 4 ετών και πριν από 3 μήνες έκοψε (του κόψαμε την πιπίλα). Το πρώτο βράδυ έκανε όπως ο εξαρτημένος από τα ναρκωτικά. Περιττό να σας πω ότι δεν κοιμήθηκε ούτε αυτός ούτε εμείς. Αν εκείνη την στιγμή λυγίσεις πάει το έχασες το παιχνίδι.

Δεν θα ισχυριστώ ότι είμαι ο τέλειος γονιός αλλά προσπαθώ για το καλύτερο. Όλα τα πράγματα πρέπει να γίνονται με μέτρο και να βάζεις κάποια όρια στα πρέπει στα θέλω και στα μπορώ.

Επίσης απαγορευτικοί είναι οι καυγάδες μεταξύ των γονιών μπροστά στο παιδί και οι αντικρουόμενες απόψεις.

Παιδί: Δεν θέλω να κοιμηθώ
Μπαμπάς: Πρέπει να κοιμηθείς γιατί αύριο έχεις σχολείο
Παιδί: Δεν θέλω να κοιμηθώ
Μπαμπάς: Πρέπει να κοιμηθείς γιατί αύριο έχεις σχολείο
{αρχίζει ο καυγάς}
Μαμά: Έλα εδώ πουλάκι μου γούτσου γούτσου μάτσα μούτσα
Μπαμπάς:(από μέσα του για να μην γίνει χαμός μπροστά στο παιδί)Πάλι μαλάκας έγινα.

Οι ρόλοι μαμά μπαμπά στον παραπάνω διάλογο μπορούν να αντιστραφούν.

Τώρα τι θα έκανα σε ανάλογο περιστατικό στο αντίστοιχο post δεν ξέρω αλλά μάλλον μία τιμωρία σκληρή με άρση όλων των προνομίων που είχε μέχρι εκείνη την στιγμή θα ήταν το καλύτερο.

Θα πρέπει να κάνω κάτι ώστε να μην φτάσει στο σημείο να γίνει.

Άβαταρ μέλους
gvarth
Δημοσιεύσεις: 155
Εγγραφή: 02 Αύγ 2006 11:02
Τοποθεσία: Μαρούσι
Επικοινωνία:

Ποσότητα ή ποιότητα για την διαπαιδαγώγηση των παιδιών;

Δημοσίευση από gvarth » 05 Μαρ 2008 12:37

lunarmedia έγραψε:Βλέποντας τα πράγματα από "μέσα" θα πω ότι χρειάζεται περισσότερος χρόνος ο οποίος όμως θα είναι ταυτόχρονα και ποιοτικός.

Το ένα δεν αναιρεί το άλλο.

Φυσικά είμαι κάθετα αρνητικός στο "ξύλο βγήκε από τον παράδεισο" αλλά κάθετα θετικός στην φωνή. Πολλοί λένε ότι αν υψώσεις την φωνή σου φαίνεσαι σαν καραγκιόζης στα μάτια του παιδιού αλλά η αλήθεια είναι ότι πρέπει να υπάρχει και κάποιου είδους φόβου ώστε να δείξεις ποιος είναι το "αφεντικό".

Επίσης σε ένα παιδί το ΟΧΙ πρέπει να είναι ΟΧΙ και όχι μετά από 5 λεπτά κλάματος επειδή σου πήρε τα αυτιά και σου τέντωσε τα νεύρα πάρτο να τελειώνουμε.

Ο γιος μου είναι 4 ετών και πριν από 3 μήνες έκοψε (του κόψαμε την πιπίλα). Το πρώτο βράδυ έκανε όπως ο εξαρτημένος από τα ναρκωτικά. Περιττό να σας πω ότι δεν κοιμήθηκε ούτε αυτός ούτε εμείς. Αν εκείνη την στιγμή λυγίσεις πάει το έχασες το παιχνίδι.

Δεν θα ισχυριστώ ότι είμαι ο τέλειος γονιός αλλά προσπαθώ για το καλύτερο. Όλα τα πράγματα πρέπει να γίνονται με μέτρο και να βάζεις κάποια όρια στα πρέπει στα θέλω και στα μπορώ.

Επίσης απαγορευτικοί είναι οι καυγάδες μεταξύ των γονιών μπροστά στο παιδί και οι αντικρουόμενες απόψεις.

Παιδί: Δεν θέλω να κοιμηθώ
Μπαμπάς: Πρέπει να κοιμηθείς γιατί αύριο έχεις σχολείο
Παιδί: Δεν θέλω να κοιμηθώ
Μπαμπάς: Πρέπει να κοιμηθείς γιατί αύριο έχεις σχολείο
{αρχίζει ο καυγάς}
Μαμά: Έλα εδώ πουλάκι μου γούτσου γούτσου μάτσα μούτσα
Μπαμπάς:(από μέσα του για να μην γίνει χαμός μπροστά στο παιδί)Πάλι μαλάκας έγινα.

Οι ρόλοι μαμά μπαμπά στον παραπάνω διάλογο μπορούν να αντιστραφούν.

Τώρα τι θα έκανα σε ανάλογο περιστατικό στο αντίστοιχο post δεν ξέρω αλλά μάλλον μία τιμωρία σκληρή με άρση όλων των προνομίων που είχε μέχρι εκείνη την στιγμή θα ήταν το καλύτερο.

Θα πρέπει να κάνω κάτι ώστε να μην φτάσει στο σημείο να γίνει.
Θα ψηφίσω ποιότητα. Ουκ εν τω πολλώ τω ευ !

Συμφωνώ φίλε μου και θα σημειώσω εδώ ότι πολλοί γονείς πέφτουμε στην παγίδα να λυγίσουμε στις όποιες απαιτήσεις του(ς) μόνο και μόνο για να μη μας παίρνει(ουν) τα αυτιά. Και το παιγχνίδι σιγά - σιγά ξεφεύγει ... :roll:

Αν δεν κρατηθούν κάποιες ισορροπίες και κοινή στάση των γονέων , άστα ... :oops:
Αγαπάς το δάσος ; Αγαπάς τη θάλασσα ; Τότε αγαπάς και τη ζωή ...

:: Το ιστολόγιό μου :: :: Υπολογιστικά εργαλεία για μηχανικούς ::

Άβαταρ μέλους
PanosIlio
Honorary Member
Δημοσιεύσεις: 2461
Εγγραφή: 20 Σεπ 2005 14:21
Τοποθεσία: Δραπετσώνα
Επικοινωνία:

Ποσότητα ή ποιότητα για την διαπαιδαγώγηση των παιδιών;

Δημοσίευση από PanosIlio » 05 Μαρ 2008 12:41

Στο ερώτημα ποιότητα ή ποσότητα η απάντηση βρίσκεται κάπου ενδιάμεσα νομίζω, όπως λέει και ο lunar το ένα δεν αναιρεί το άλλο.

Τώρα όσον αφορά το "ξύλο", τι να σας πω, εγώ τις έχω φάει τις ψηλές μου όταν ήμουν μικρός και έκανα καμιά χοντράδα και νομίζω πως κατέληξα καλά, ε?????

:lol: :lol:
Εικόνα

Friendship often ends in love; but love in friendship - never.

Άβαταρ μέλους
manolism
Super Moderator
Δημοσιεύσεις: 6652
Εγγραφή: 25 Ιαν 2004 16:01
Τοποθεσία: Wild West
Επικοινωνία:

Ποσότητα ή ποιότητα για την διαπαιδαγώγηση των παιδιών;

Δημοσίευση από manolism » 05 Μαρ 2008 12:49

Μωρέ και εγώ έφαγα ξύλο αλλά δεν πάει να πει ότι θα δώσω κιόλας

Άβαταρ μέλους
deninho
Super Moderator
Δημοσιεύσεις: 7066
Εγγραφή: 17 Ιαν 2004 16:01
Τοποθεσία: σ'άλλη διάσταση
Επικοινωνία:

Ποσότητα ή ποιότητα για την διαπαιδαγώγηση των παιδιών;

Δημοσίευση από deninho » 05 Μαρ 2008 18:39

Πάντως, στο θέμα του ότι το ΟΧΙ πρέπει να παραμένει ΟΧΙ, στο παιδί, συμφωνώ απόλυτα με το λούναρ.. Αυτό το πράγμα κάνει κακομαθημένα τα παιδιά, και να τα θέλουν όλα

Άβαταρ μέλους
hik-hok
Reporter
Δημοσιεύσεις: 3571
Εγγραφή: 09 Μαρ 2003 10:45
Τοποθεσία: Agrrrrrrrrrr...... γάβ γάβ!!
Επικοινωνία:

Ποσότητα ή ποιότητα για την διαπαιδαγώγηση των παιδιών;

Δημοσίευση από hik-hok » 05 Μαρ 2008 19:58

αν είναι να γίνει επιλογή αποκλειστικά ενός απο τα 2 είμαι υπέρ του Νο1 δηλαδή "Περισσότερο χρόνο με το παιδί"

Το Νο2 είναι η δικαιολογία της σύγχρονης οικογένειας δηλαδή "αφήνω όλη την εβδομάδα το παιδί με την φιλιπινέζα - αλβανίδα" αλλά το Σαββατοκύριακο το πήγα στο μέγαρο και το Ευγενίδιο ίδρυμα.
Εικόνα

Άβαταρ μέλους
Sheena
Honorary Member
Δημοσιεύσεις: 3654
Εγγραφή: 07 Σεπ 2005 00:00

Ποσότητα ή ποιότητα για την διαπαιδαγώγηση των παιδιών;

Δημοσίευση από Sheena » 06 Μαρ 2008 09:15

hik-hok: Σαφέστατα όταν μίλησα για ποιότητα δεν το είπα έτσι ούτε και σκεφτόμουν κατα αυτόν τον τρόπο. Οι γονείς μου ξέκλεβαν καθημερινά χρόνο από τις δουλειές τους για να ασχοληθούν μαζί μας. Με διάλογο και άλλα πολλά. Δεν μεγαλώσαμε με φιλιππινέζες, αλλά ούτε και οι γιαγιάδες ήταν όλη την ώρα μαζί μας, γιατί και αυτές δούλευαν. Όλοι μαζί όμως νοιάζονταν για μας και δεν μας άφηναν στην τύχη μας. Είχαμε και την κατάλληλη εκπαίδευση και μια χαρά τα πηγαίναμε όταν μέναμε μόνοι μας.
Εικόνα

id12856 Οι άγγελοι πάνε κοντά με τους αγγέλους...

Άβαταρ μέλους
dimsis
Reporter
Δημοσιεύσεις: 7994
Εγγραφή: 25 Ιούλ 2001 03:00

Ποσότητα ή ποιότητα για την διαπαιδαγώγηση των παιδιών;

Δημοσίευση από dimsis » 06 Μαρ 2008 09:40

Εγώ πάλι διαισθάνομαι από την κόρη μου πως απλώς θέλει να είμαστε μαζί της. Δεν έχει σημασία το τι κάνουμε και δεν μπορώ να μετρήσω με "ποιότητα χρόνου".
Δηλαδή αν βλέπω ας πούμε μια ταινία με κινούμενα σχέδια μαζί της δεν είναι ποιοτικός χρόνος, αλλά αν της μαθαίνω την Αλφαβήτα είναι; Όταν παίζουμε παρέα στον υπολογιστή δεν είναι ποιοτικό αλλά όταν ζωγραφίζουμε είναι;
Γενικώς αυτά περί ποιότητας ποτέ μου δεν τα χώνεψα και όχι ασφαλώς μόνο σε σχέση με τα παιδιά. Πιστεύω πως καθετί έχει την αξία του και οτιδήποτε και να κάνεις με το παιδί από την στιγμή που νοιώθει πως σε έχει κοντά του, είναι ευεργετικό για την ψυχολογία του και τον χαρακτήρα του.
Και επειδή η ποιότητα είναι τελικώς κάτι υποκειμενικό, ο κάθε γονιός κρίνει και συμπεριφέρεται αναλόγως και με τον δικό του χρόνο, τις δικές τους δυνάμεις, τις δικές του δυνατότητες, τον δικό του χαρακτήρα και προσωπικότητα.
Για μένα για παράδειγμα το παιχνίδι στον υπολογιστή ή ακόμα και τα κινούμενα σχέδια και η τηλεόραση που θα δει είναι σημαντικά και πιστεύω πως όλα τα παιδιά το μόνο που τελικώς ζητάνε είναι κάποιους να τα αγαπάνε και να τα κάνουν να νοιώθουν ασφάλεια.

Κρίνοντας και πάλι από τον ευατό μου αλλά και από τον περίγυρο μου, σαφώς και πιστεύω πως έχουμε γίνει πολύ περισσότερο προστατευτικοί με τα παιδιά, τα έχουμε καλομάθει περισσότερο και γενικότερα φοβάμαι στην ιδέα πως η κόρη μου θα μπορούσε να κάνει αυτά που έκανα εγώ μικρός και απορώ και με τη μάνα μου πως μας εμπιστευόταν να σκαρφαλώνουμε στα δέντρα, σε ταράτσες, να πηδάμε από το 2ο (και μερικοί και από τον 3ο) όροφο νεόχτιστων οικοδομών στο χώμα που αφήνανε οι οικοδόμοι για πλάκα, να παίζουμε μπάλα από όταν τέλειωνε το σχολείο και να γυρίζουμε αργά το βράδυ σπίτι, να βολτάρουμε μόνοι μας και γενικότερα το πόσο "αγριοκάτσικα" ήμασταν εγώ και ο αδερφός μου... Αν τα έκανε αυτά η κόρη μου θα πήγαινα από καρδιά :). Ναι μεν έχουν αλλάξει οι εποχές, αλλά σαν να έχουμε γίνει και εμείς υπερπροστατευτικοί…

Άβαταρ μέλους
Sheena
Honorary Member
Δημοσιεύσεις: 3654
Εγγραφή: 07 Σεπ 2005 00:00

Ποσότητα ή ποιότητα για την διαπαιδαγώγηση των παιδιών;

Δημοσίευση από Sheena » 06 Μαρ 2008 10:08

@dimsis: Δεν είπε κανείς ότι η ζωγραφική είναι ποιότητα και ο Η/Υ δεν είναι. Δεν το πήγα έτσι. Ίσως να μην διατύπωσα σωστά τον συλλογισμό μου. Αυτό που ήθελα να πω είναι πως δεν χρειάζεται να τους κάνουμε τα χατήρια για να είμαστε αρεστοί και επομένως να περνάμε περισσότερο χρόνο μαζί τους για να διαβεβαιώσουμε τον εαυτό μας πως τους αφιερώνουμε χρόνο. Η μέση οδός είναι η καλύτερη και άλλωστε την προτείνεις. Αλλά να μην πάψουμε να έχουμε άλλα ενδιαφέροντα και τελικά να απαγκιστρωθούμε από τα παιδιά μας. Σε αυτήν τη περίπτωση ούτε εμείς ούτε εκείνα έχουμε τον απαραίτητο χώρο και χρόνο. Αυτό που λέμε κοινώς "αέρα".

Συμφωνώ πως
ο κάθε γονιός κρίνει και συμπεριφέρεται αναλόγως και με τον δικό του χρόνο, τις δικές τους δυνάμεις, τις δικές του δυνατότητες, τον δικό του χαρακτήρα και προσωπικότητα.
Αλίμονο. Δεν είπε κανείς το αντίθετο.

Έχεις πολύ δίκιο στο κομμάτι υπερπροστατευτικοί. Βλέπω πολύ συχνά γονείς να τα έχουν από πίσω τα παιδιά τους στην παιδική χαρά και να κουβαλάνε την τσάντα τους στο σχολείο με το πρόσχημα ότι έχουν αγριέψει τα πράγματα στην μία περίπτωση και στην άλλη ότι είναι βαριά. Δίκιο έχουν από την μία, αλλά από την άλλη δεν θεωρώ πως βοηθάνε. Γιατί και εμείς βαριές σάκες είχαμε και όλα τα βιβλία δεν τα έπαιρνε και τα κουβαλούσαμε στο χέρι. Όσο για τις αλάνες, σίγουρα είμασταν πιο ξέγνοιαστοί τότε. Όταν ξαφνικά κάποια στιγμή βρέθηκα στην πόλη για να συνεχίσω το σχολείο, τότε αρχίσαμε να προσέχουμε τις σύριγγες που ήταν πεταμένες γύρω από το σχολείο. Όμως δεν σταματήσαμε να είμαστε παιδιά, αλλά ούτε και είχαμε όλη την ώρα κολλημένους γύρω μας τους γονείς. Είχαμε ενημέρωση.

Σε αυτό το σημείο θεωρώ πως ξεφεύγουμε και μπαίνουμε στην παγίδα που δημιουργούμε οι ίδιοι.
Εικόνα

id12856 Οι άγγελοι πάνε κοντά με τους αγγέλους...

Άβαταρ μέλους
dimsis
Reporter
Δημοσιεύσεις: 7994
Εγγραφή: 25 Ιούλ 2001 03:00

Ποσότητα ή ποιότητα για την διαπαιδαγώγηση των παιδιών;

Δημοσίευση από dimsis » 06 Μαρ 2008 11:05

Έτσι όπως το θέτεις τώρα συμφωνώ. Δεν νομίζω πάντως (ιδιαίτερα τις εποχές μας) πως είναι δυνατόν κάποιος γονιός να είναι συνέχεια με τα παιδιά του ή να ασχολείται αποκλειστικά με αυτά αφού λόγο υποχρεώσεων έχει μειωθεί ακόμα και ο ελεύθερος χρόνος των περισσοτέρων γονιών.

Όσο για τα καθημερινά ή συχνά δώρα που κάνουμε στα παιδιά θα έχεις ακούσει τι λένε: ότι είναι ένας τρόπος να μειώσουμε τις δικές μας τύψεις που δεν μπορούμε να είμαστε συνέχεια μαζί με τα παιδιά μας.

Μπορεί να φανώ ως παλιομοδίτης, αλλά μια χαρά δεν ήταν όσο οι γυναίκες είχαν μόνο τις δουλειές του σπιτιού (που είναι και πολλές και κουραστικές);
Τώρα τι καταφέραμε; Σε μια οικογένεια δουλεύει υποχρεωτικά το αντρόγυνο και πολλές φορές χρειάζεται και δεύτερη δουλειά για να προσφέρεις ένα ικανοποιητικό επίπεδο ζωής και μόρφωσης στα παιδιά μας... ώρες ώρες ο τρόπος που ζούμε μου φέρνει στο μυαλό το γνωστό αλλά σοφό ανέκδοτο:
Είναι απόγευμα και ο μπάρμπας από το ωραίο νησάκι του Αιγαίου έχει πάει για ψάρεμα στην αμμουδιά. Αφού ρίχνει την πετονιά ξαπλώνει προς τα πίσω στηριζόμενος στους αγκώνες του και αρχίζει να αγναντεύει περιμένοντας κάποιο τσίμπημα. Σε λίγο εμφανίζεται ένας επιχειρηματίας στην αμμουδιά που είχε πάει βόλτα για να αποβάλει λίγο από το στρες που του δημιουργούσαν οι δουλειές του. Βλέποντας τον ψαρά να ψαρεύει τόσο νωχελικά, τον πλησιάζει και του λέει:
- Δεν κάνεις καλά, με αυτό τον τρόπο δεν θα πιάσεις ψάρια. Πρέπει να βρέξεις κώλο αν θέλεις να πιάσεις ψάρια.
- Για ποιο λόγο; τον ρωτάει ο ψαράς.
- Θα τα πουλάς και θα βγάζεις κέρδος.
- Για ποιο λόγο;
- Μετά από λίγο καιρό με τα κέρδη θα πάρεις δίχτυα ώστε να πιάνεις περισσότερα ψάρια.
- Για ποιο λόγο; λέει και πάλι ο ψαράς.
Λίγο ενοχλημένος, ο επιχειρηματίας αποκρίνεται:
- Πιάνοντας περισσότερα ψάρια θα μπορέσεις να πάρεις μία βάρκα και να βγάλεις περισσότερα χρήματα.
- Για ποιο λόγο; ξαναλέει ο ψαράς.
Έχει αρχίσει να του την δίνει του επιχειρηματία η μονότονη απάντηση του ψαρά αλλά υπομονετικά του εξηγεί:
- Με τα χρήματα θα αγοράσεις ένα μεγαλύτερο πλοίο και θα προσλάβεις ανθρώπους να σε βοηθούν!
- Για ποιο λόγο; ρωτάει και πάλι ο ψαράς.
Ο επιχειρηματίας είναι πλέον κατακόκκινος, γεμάτος θυμό!
- Μα δεν καταλαβαίνεις; Σε λίγα χρόνια θα έχεις έναν ολόκληρο στόλο από ψαράδικα, με πολλούς υπαλλήλους, που θα ψαρεύουν σε όλες τις θάλασσες του κόσμου, για λογαριασμό σου.
- Για ποιο λόγο;
- 'Ετσι, θα μπορέσεις να εισάγεις την εταιρεία σου στο χρηματιστήριο. Θα θησαυρίσεις και μετά, χωρίς να σκας, το μόνο που θα έχεις να κάνεις είναι να κάθεσαι στην αμμουδιά και να βλέπεις το ηλιοβασίλεμα!!
- Γιατί, τώρα τι κάνω;

έτσι και εμείς... δουλεύουμε μέρα νύχτα για να αγοράζουμε "άνεση".

Να συμπληρώσω πως ακούμε τους γονείς μας ή τους παπούδες / γιαγιάδες μας να λένε για τις δύσκολες εποχές που ζήσανε, πολλοί είχανε ξενιτευτεί και δουλεύαν σε εργοστάσια ή άλλες δύσκολες κουραστικές δουλειές. Τότε συνήθως δούλευε ο ένας και έβγαζε χρήματα που έφταναν και για τα προς το ζην αλλά αγοράσανε και σπίτι, κτήματα στην Ελλάδα με όσα βγάλανε. Σήμερα πρέπει να δουλεύουν δυο για να βγαίνει το δάνειο για το σπίτι και ο δεύτερος μισθός πηγαίνει στα υπόλοιπα δάνεια και έξοδα... άντε βάλε λεφτά στην άκρη με τους μισθούς που παίρνουμε στη χώρα μας... (υπάρχουν και οι εξαιρέσεις πάντα)

smiley
Δημοσιεύσεις: 1382
Εγγραφή: 18 Μαρ 2005 14:02

Ποσότητα ή ποιότητα για την διαπαιδαγώγηση των παιδιών;

Δημοσίευση από smiley » 06 Μαρ 2008 12:05

περισσότερο χρόνο να διαπεδαγωγίσεις τον εαυτό σου για της ελλείψεις σου να παρέχεις ποιοτική στηρίξη στο παιδί σου ώστε αυτό να να είναι ικανό να διαπεδαγωγήτε αυτεξούσια και με δική του πρωτοβουλία το δρόμο που θα πάρει... σε τη χώρα ζούμε; δημοκρατία έχουμε στην Ελλάδα...

Άβαταρ μέλους
Sheena
Honorary Member
Δημοσιεύσεις: 3654
Εγγραφή: 07 Σεπ 2005 00:00

Ποσότητα ή ποιότητα για την διαπαιδαγώγηση των παιδιών;

Δημοσίευση από Sheena » 06 Μαρ 2008 12:51

Το να δουλεύουν και οι δυό γονείς δεν είναι φαινόμενο μόνο της σύγχρονης εποχής. Και οι δυο οι γιαγιάδες μου δούλευαν μαζί με τους άντρες. Η μια στα χωράφια και η άλλη στο εργοστάσιο στην ξενιτιά και μετά στην Ελλάδα. Οι γονείς μου δεν περνούσαν πλούσια. Είχαν απλά τα προς το ζην, συν ότι και αυτοί (οι γονείς μου) εργάστηκαν από πολύ νεαρή ηλικία, όπως και εγώ που αποτελώ την συνέχεια αυτής της γενιάς. Άμα μεγαλώνεις μέσα στην φτώχεια, δεν υπάρχει άλλος δρόμος για την επιβίωση. Δεν μιλάμε για λούσα. Αυτά είναι πολυτέλειες, ακόμη και τώρα.

Γιατί να υπάρχει λόγος να κάνουμε συχνά δώρα στα παιδιά; Θεωρείς ότι τους είναι απαραίτητα; Θα παίξουν για λίγο μαζί τους και πολύ σύντομα θα τα παρατήσουν. Δεν είναι αυτό που ζητάνε. Γιατί δεν τους μαθαίνουμε πως να δίνουν και τους μαθαίνουμε μόνο πως να παίρνουν; Και μάλιστα πως να δίνουν αγάπη και όχι πως να παίρνουν υλικά αγαθά;

Το ανέκδοτο είναι πάρα πολύ καλό και το ξέρω. Δεν ξέρω κατα πόσο κολλάει στην συγκεκριμένη περίτπωση. Καταλαβαίνω ότι μιλάει για άνεση και ανεμελιά, αλλά δεν ξέρω κατα πόσο ένας πατέρας, αν δεν θέλεις να βάλουμε και την μητέρα στο παιχνίδι, είναι τόσο ανέμελος καθώς μεγαλώνει παιδιά και ζει την οικογένειά του. Αυτό κάλλιστα είναι ένα χόμπυ, μια ασχολία για να ηρεμεί κάποιες ώρες. Δεν είναι και η δουλειά του.

Σήμερα έχουμε βάλει περίσσειες ασχολίες, λούκια. Το παιδί από το δημοτικό στα φροντιστήρια (δεν μιλάω για τα αγγλικά και βάλε), αλλά για τα μαθήματα στο ελληνικό σχολείο. Γιατί εγώ έφτασα να τελειώσω το λύκειο και δεν ήξερα τι σημαίνει φροντιστήριο σε μαθήματα δέσμης; (Πανελλήνιες έδινα και είχα στόχους.)

Θεωρείς ότι τα σημερινά παιδιά είναι χαζά; Όχι. Το άγχος μας ως γονείς να τα παρέχουμε όλα στα παιδιά. Ποιά όλα; Είναι όλα απαραίτητα; Επειδή το έχει ο διπλανός να το έχω και εγώ; Γιατί δεν βάζουμε όρια; Είναι χρήσιμο, καλώς. Δεν είναι.... Δούλεψε μεθαύριο να το αποκτήσεις. Έτσι θα μπορέσεις να το εκτιμήσεις περισσότερο. Γιατί θα έχεις αγωνιστεί για να το αποκτήσεις. Δεν θα σου έχουν δωθεί όλα έτοιμα στο χέρι και ποσώς σε ενδιαφέρει να καταλάβεις την αξία τους.

Συμφωνώ με τον Smiley. Όταν μάθεις σε κάποιον πως να τρέφεται για μέρα, εκείνος θα ξέρει μόνο για αυτή την μέρα. Ενώ όταν του μάθεις πως να διατρέφεται, θα ξέρει να το κάνει για μια ολόκληρη ζωή μόνος του.
Εικόνα

id12856 Οι άγγελοι πάνε κοντά με τους αγγέλους...

smiley
Δημοσιεύσεις: 1382
Εγγραφή: 18 Μαρ 2005 14:02

Ποσότητα ή ποιότητα για την διαπαιδαγώγηση των παιδιών;

Δημοσίευση από smiley » 06 Μαρ 2008 17:22

δεν δίνω ιδιαίτερη σημασία σε αυτά που πιστεύω ακόμα και αν φαίνονται λογικά διότι δεν είμαι πεπεισμένος ότι θα τα πάρω μαζί μου, αν και όταν όταν φτάσω να περιγελώ τον θάνατό μου... ούτε θα ήθελα κανείς να με διαπαιδαγωγήσει την στιγμή που θα προτιμούσα να με στηρίξει εφόσον θέλει ντε και καλά να φανεί σημαντικός δίχως πρόσκληση δική μου δεν θα χρειαστεί γιαυτό να τον ευχαριστήσω έπειδή δεν τον παρακάλεσα να μου επιδειχτεί ως χρήσιμος σύμβουλος... όλα είναι ένα ψέμα όπως τραγουδούσε και ο Καζαντζίδης... ειδικά για μένα είναι όλα ένα παιχνίδι ψεύτικο-αληθινό αν μπορεί να προσδιοριστεί, αυτό που άλλοι λένε το παιχνίδι της ζώης (γνώμη μου και μην την ασπαστεί κανείς αν δεν φτάσει να συγγενεύει με το χάος) που δεν υπάρχει νόημα ούτε καν για να το φιλοσοφίσεις γιατί χάνεις την ανάσα σου άσκοπα... ανάπνεε για να χαμογελάς και ζήσε για να σκορπάς αγάπη... περισσότερα δεν υπάρχουν και αν υπάρχουν δεν απέχουν πολύ από το σύμπαν... αλίμονο σε όποιον πιαστεί αιχμάλωτος στο σύμπαν... θα δουλεύει μέρα νύχτα γι αυτό...

Απάντηση

Επιστροφή στο “Επικαιρότητα & Διάφορες Συζητήσεις”

Μέλη σε σύνδεση

Μέλη σε αυτήν τη Δ. Συζήτηση: Δεν υπάρχουν εγγεγραμμένα μέλη και 1 επισκέπτης