Η δύναμη του διαλόγου

Προβληματισμοί και ανταλλαγή ιδεών από την Επικαιρότητα και διάφορα άλλα θέματα.

Συντονιστής: Super-Moderators

Απάντηση
Άβαταρ μέλους
Flucker
Δημοσιεύσεις: 51
Εγγραφή: 13 Ιαν 2008 17:47
Τοποθεσία: Attiki

Η δύναμη του διαλόγου

Δημοσίευση από Flucker » 30 Ιούλ 2008 17:29

Τη δύναμη του διαλόγου εξήρε ο Πρύτανης του Πανεπιστημίου Κύπρου καθηγητής Σταύρος Α. Ζένιος κατά την ομιλία του στην τελετή αποφοίτησης του Πανεπιστημίου. Είπε μεταξύ άλλων:

Μέσα σε αυτόν τον προκλητικό κόσμο των αντιθέσεων η μόρφωση δεν τερματίζεται με τις τελετές αποφοίτησης. Τη σκάλα της γνώσης, της κατανόησης, και της αυτοπραγμάτωσης την ανεβαίνουμε όλοι μέχρι το τέλος της ζωής μας.

[...] Για να υπερβούμε τα όρια οφείλουμε όπως αναγνωρίσουμε τη Δύναμη του Διαλόγου. Όχι, όμως, του διαλόγου που στοχεύει στην εξουδετέρωση των επιχειρημάτων της αντίθετης άποψης και την ανταγωνιστική επιβολή, αλλά, του διαλόγου που στοχεύει στην υπέρβαση των ορίων, στη σύνθεση, αντί στο συμβιβασμό, στην αποδοχή της αντίθετης άποψης χωρίς κατ’ ανάγκη την υιοθέτησή της. Του διαλόγου που αποδέχεται ως κατάληξη ότι: «Δεν συμφωνώ, αλλά κατανοώ».

Μέσα από τον διάλογο, όχι μόνο γνωρίζουμε τον κόσμο που μας περιβάλλει για να προσαρμοστούμε, αλλά, κυρίως, μπορούμε να κατανοήσουμε τον κόσμο και να τον μετασχηματίσουμε, βλέποντας πέρα από τις αντιθέσεις. Όπως το έθεσε ο Paulo Freire στο βιβλίο του «Παιδαγωγική των Καταπιεσμένων», «αυτός που σκέπτεται και στοχάζεται συνειδητοποιεί την πραγματικότητα, αναδημιουργεί τον εαυτό του και αγωνίζεται για την απελευθέρωσή του.» Αγωνίζεται τόσο για πολιτική ελευθερία, όσο και για πολιτιστική, κοινωνική, οικονομική και πνευματική ελευθερία.

Στη χώρα μας αντιμετωπίζουμε τις προκλήσεις της μοιρασμένης πατρίδας, αλλά και της ραγδαίας μεταμόρφωσης της κοινωνίας ― η οποία προκαλεί σε πολλούς ένα αίσθημα αβεβαιότητας και ανασφάλειας. Ορισμένοι χωρίζουν τους πολίτες βάσει χρώματος, θρησκείας, εθνικής καταγωγής, φυλετικού προσανατολισμού, και αντιδρούν με υπερβολική έλλειψη ανοχής ή με βία έναντι αυτών που θεωρούν ξένους και επομένως απειλή. Μέσα από το διάλογο, καλούμαστε όπως καλλιεργήσουμε την αμοιβαιότητα, τις διαπολιτισμικές σχέσεις, την κοινωνική αλληλεγγύη και την αναγνώριση φιλόδοξων κοινών στόχων και κοινών αρχών και αξιών, την νομιμοποίηση της ετερότητας, την αμοιβαία εμπιστοσύνη και αυτοπεποίθηση.

Όπως το έθεσαν ― σε άλλες εποχές και άλλους τόπους ― η Ελεανόρ Ρούσβελτ και ο Πρόεδρος Herzog, και ο Δαλάι Λάμα, έτσι και εμείς σήμερα, σε αυτό το μικρό νησί, πρέπει να αντιληφθούμε ότι «είτε θα καταστραφούμε μαζί ή θα μάθουμε να ζούμε μαζί. Και αν θα ζήσουμε μαζί πρέπει να διαλεγόμαστε».

Έτσι, έχουμε σήμερα ανάγκη για διάλογο με την ιστορία μας. Ένα διάλογο που να συνδυάζει την κατανόηση του παρελθόντος μαζί με τα γεγονότα του παρόντος, ούτως ώστε να καθορίσει τι θα μεταφέρουμε στο μέλλον. Μέσα από το διάλογο με την ιστορία, καλούμαστε να αντικαταστήσουμε τις προκαταλήψεις και τις ιδεοληψίες με την έγκυρη γνώση, και τις ασαφείς παραστάσεις με τις συγκροτημένες απόψεις. Διότι μόνο με τον διάλογο μπορούμε να αφήσουμε πίσω μας το παρελθόν και να οικοδομήσουμε ένα ελπιδοφόρο μέλλον, διότι μόνο με τον διάλογο επέρχεται η «Κατανόηση», και από την κατανόηση εκπορεύεται η «Συμφιλίωση» και η «Συγχώρεση».

Άβαταρ μέλους
DGeorge
Honorary Member
Δημοσιεύσεις: 3752
Εγγραφή: 13 Σεπ 2007 12:59
Τοποθεσία: Καλλιθέα Γενικώς

Η δύναμη του διαλόγου

Δημοσίευση από DGeorge » 22 Αύγ 2008 10:01

Λόγια 'παραμυθένια' σε έναν κόσμο και μια κοινωνία όπου κυριαρχεί η αδιαφορία, ο αρνητικός εγωισμός και ατάκες όπως "Έ!.. Τι να κάνουμε!;"
Πριν ξεκινήσουμε διάλογο με ο,τιδήποτε, είτε αυτό είναι η Ιστορία, είτε είναι ο γείτονας, μήπως προέχει να ξεκινήσουμε κάποιον εσωτερικό διάλογο με τον ίδιο μας τον καταπιεσμένο -ΑΠΟ ΕΜΑΣ- εαυτό;!! Μήπως θα έπρεπε πρώτα να συγχωρέσουμε ΔΙΚΑ μας σφάλματα;
Σε κάποιον χώρο όπου ήμουν, έμαθα ότι 'Πριν ξεκινήσω να εξωτερικέψω οποιοδήποτε θετικό βήμα μου, θα πρέπει απαραίτητα να το έχω ολοκληρώσει ΗΔΗ εσωτερικά.'
Αν ξεκινήσω π.χ. κάποια επανάσταση, πριν την ολοκληρώσω μέσα μου, το πιθανότερο είναι να τα κάνω χειρότερα από πριν.
Ένα καλό -κατά την άποψή μου- πρώτο εσωτερικό βήμα είναι να μάθω να ΑΝΕΧΟΜΑΙ τον εαυτό μου. Με τον καιρό, -με λίγο ΔΙΑΛΟΓΟ- ελπίζω να τον κατανοήσω, μετά να τον αποδεχτώ, και ίσως κάποτε να τον συγχωρέσω.
Πώς θα μπορούσα, άραγε, π.χ. να συγχωρέσω εσένα, όταν δεν έχω συγχωρέσει ακόμα ΕΜΕΝΑ;! Τι είδους διάλογο θα μπορούσα, άραγε, να ανοίξω μαζί σου, όταν μέσα μου βασιλεύει βαθιά βουβαμάρα;! Τι να κατανοήσω από εσένα, όταν δεν γνωρίζω ΤΙΠΟΤΑ για μένα; Πού είναι αυτό το "Γνώθι εις εαυτόν!"; Μήπως αυτή θα έπρεπε να είναι η πρωταρχική Γνώση του καθενός μας;
Πάμε μάλλον πολύ μακρυά, και δεν θα ήθελα ούτε να σας κουράσω, ούτε να σας ζαλίσω.
PC-Ponemenos
Εικόνα

Απάντηση

Επιστροφή στο “Επικαιρότητα & Διάφορες Συζητήσεις”

Μέλη σε σύνδεση

Μέλη σε αυτήν τη Δ. Συζήτηση: Δεν υπάρχουν εγγεγραμμένα μέλη και 0 επισκέπτες