Γιώργος Κούκης, ο κροίσος – Temenos της Ελβετίας

Προβληματισμοί και ανταλλαγή ιδεών από την Επικαιρότητα και διάφορα άλλα θέματα.

Συντονιστής: Super-Moderators

Απάντηση
Άβαταρ μέλους
Sheena
Honorary Member
Δημοσιεύσεις: 3654
Εγγραφή: 07 Σεπ 2005 00:00

Γιώργος Κούκης, ο κροίσος – Temenos της Ελβετίας

Δημοσίευση από Sheena » 13 Ιαν 2009 16:26

Γεννήθηκε και μεγάλωσε στην Χαλκίδα. Έφυγε κάποια στιγμή από την Ελλάδα και αναζήτησε την τύχη του στο εξωτερικό. Δραστηριοποιείται επιχειρηματικά στο εξωτερικό με κύρια έδρα του την Ζυρίχη. Η επιχείρηση του... Εταιρία πληροφορικής με software που απευθύνεται αποκλειστικά σε τράπεζες. Αναρωτιέται γιατί να μην μπορεί να εδραιωθεί επιχειρηματικά στην Ελλάδα... Περισσότερα διαβάστε παρακάτω στο άρθρο:
Γιώργος Κούκης, ο κροίσος – Temenos της Ελβετίας

Ο βασικός μέτοχος της εισηγμένης στο Χρηματιστήριο της Ζυρίχης εταιρείας «Temenos», κ. Γιώργος Κούκης είναι, σύμφωνα με το έγκριτο ελβετικό οικονομικό περιοδικό «Bilanz», ο πέμπτος πλουσιότερος Ελληνας της Ελβετίας. Η περιουσία του αγγίζει τα 200 εκατ. ελβετικά φράγκα και είναι κατά τι υψηλότερη από αυτή της γνωστής Ελληνίδας τραγουδίστριας Νάνας Μούσχουρη.
Σύμφωνα με τους υπολογισμούς του περιοδικού, στην πρώτη θέση βρίσκεται η οικογένεια Λάτση και ακολουθούν οι οικογένειες Νιάρχου, Λιβανού και Αθηνάς Ωνάση.
Ο κ. Κούκης είναι η επιτομή του αυτοδημιούργητου επιχειρηματία. Η ζωή του θυμίζει τα διηγήματα του Αμερικανού συγγραφέα Φράνσις Σκοτ Φιτζέραλντ.
Εφυγε από την Ελλάδα την περίοδο της χούντας και με την έγκυο γυναίκα του έφυγαν για την Αυστραλία με 70 δολάρια στην τσέπη. Υστερα από χρόνια κάνει σημαντική περιουσία, άλλα τη χάνει με τη χρηματιστηριακή κρίση του 1987. Στη συνέχεια, στις αρχές του ’90 πια, με κάποια χρήματα που κερδίζει από τη δουλειά του συνεργάζεται με ένα venture capital και αγοράζει μία μικρή, άλλα δυναμική, ελβετική εταιρεία η όποια ειδικευόταν στα συστήματα πληροφορικής των τραπεζών, την «Temenos». Στις αρχές του 2000 η εταιρεία εισάγεται στο Χρηματιστήριο με κεφαλαιοποίηση περίπου 2 δισ. ελβετικών φράγκων.
Σήμερα το δημιούργημα του κ. Κούκη είναι μία από τις κορυφαίες εταιρείες software τραπεζικών συστημάτων (private and retail banking) σε ολόκληρο τον κόσμο. Εχει πελάτες σε πάνω από 40 χώρες, ενώ στο 9μηνο του 2008 είχε τζίρο 500 εκατ. ευρώ, με κέρδη 70 εκατ. ευρώ. Ο ίδιος κατέχει πλέον το 4% των μετοχών, καθώς το υπόλοιπο 26% το πούλησε τον Μάρτιο του 2007 σε θεσμικούς επενδυτές.
Ενας μανιώδης καπνιστής που λατρεύει την όπερα και το σκάκι
Στην Ελλάδα είναι σχεδόν άγνωστος, παρόλο που γεννήθηκε και μεγάλωσε στη Χαλκίδα. Και αυτό επειδή αποφεύγει τις κοσμικότητες και τα μεγάλα event στην Αθήνα.
Μοιράζει τον χρόνο του μεταξύ Χαλκίδας, Λονδίνου και Γενεύης. Είναι μανιώδης καπνιστής, όταν δουλεύει ακούει όπερα (και κυρίως Μαρία Κάλλας), λατρεύει τα μιούζικαλ και το σκάκι. Ομως εδώ και λίγες εβδομάδες είναι περισσότερο ευτυχισμένος, καθώς έγινε επιτέλους παππούς. «Η μουσική με βοηθάει να σκέπτομαι και το σκάκι να συγκεντρώνομαι», εξηγεί ο ίδιος μιλώντας στο «b.s.» μόλις λίγες ώρες μετά το χαρμόσυνο γεγονός.
Ποια είναι η γνώμη του για το επιχειρείν στη χώρα μας; «Η Ελλάδα είναι μόνο για ξεκούραση, ήλιο και θάλασσα. Οχι για business. Ξέρετε, σε οποιαδήποτε χώρα μπορώ να δημιουργήσω μια εταιρεία σε 48 ώρες. Χωρίς γραφειοκρατία. Εχουμε ανοίξει ένα γραφείο στην Ελλάδα. Η όλη διαδικασία ήταν ένας εφιάλτης», λέει με πικρία. Και συνεχίζει: «Πρέπει όλοι οι πολιτικοί να πάνε στην Ελβετία για λίγους μήνες, για να μάθουν πώς λειτουργούν οι αξίες και οι θεσμοί». Και ως γνήσιος Έλληνας που πονάει την πατρίδα του, αναρωτιέται: «Δεν έπρεπε η χώρα μας όλα αυτά τα χρόνια να έχει συγκεντρώσει όσους επιχειρηματίες δραστηριοποιούνται στο εξωτερικό και να τους δώσει κίνητρα προκειμένου να φέρουν την έδρα τους στην μητέρα-πατρίδα; Εγώ γιατί να έχω την έδρα μου στη Γενεύη ή στο Λονδίνο;».
Ο έρωτας με τη Βελγίδα και η Οδύσσεια στη Χώρα των Καγκουρό
Μετανάστης στα 23 χρόνια του, προτού φύγει από την Ελλάδα είχε σπουδάσει στην Ανωτάτη Εμπορική και δούλευε παρέα με έναν φίλο του στη Ρόδο, σε ένα λογιστικό γραφείο. Εκεί γνώρισε μια υπέροχη Βελγίδα. Ομως η Ελλάδα βρισκόταν στον γύψο των συνταγματαρχών. Τα πέτρινα, λοιπόν, εκείνα χρόνια η γυναίκα αυτή -και σύζυγός του αργότερα- τον καλεί στις Βρυξέλλες. Μένει εκεί για τρεις μήνες, άλλα χωρίς άδεια παραμονής δεν μπορεί να βρει δουλειά. Φεύγουν μαζί και πάνε στο βροχερό και κρύο Λονδίνο, χωρίς να γνωρίζει ούτε μία λέξη αγγλικά! Ομως τα πράγματα και εκεί δεν είναι καλύτερα. Τότε έρχεται το μέγα δίλημμα: χιονισμένος Καναδάς ή ηλιόλουστη Αυστραλία; Επιλέγει τη Χώρα των Καγκουρό. Φτάνουν στο Σίδνεϊ με 70 δολάρια στην τσέπη, άλλα γεμάτοι φιλοδοξίες και όνειρα. Νοικιάζουν ένα μικρό δωμάτιο και εκείνος πιάνει δουλειά σε ένα εστιατόριο. Μόνος του, καθώς η σύζυγός του είναι ήδη έγκυος στην πρώτη τους κόρη.
Οπως λέει: «Αρνηθήκαμε να πάρουμε ένα επίδομα που έδινε τότε το αυστραλιανό Δημόσιο σε όσους έφταναν για πρώτη φορά στη χώρα τους, μέχρι να σταθούν στα πόδια τους. Εάν μπεις στη φιλοσοφία να σε ταΐζει το κράτος, χάθηκες», λέει.
Από το εστιατόριο στην «Quantas» και στην MCA
Στα προβλήματα του Ελληνα μετανάστη ήρθε να προστεθεί άλλο ένα: το ελληνικό πτυχίο που είχε στην κατοχή του δεν αναγνωριζόταν από το κράτος. Ετσι αναγκάστηκε να γραφτεί εκ νέου στο πανεπιστήμιο. Το πρωί στη δουλειά, το απόγευμα στο αμφιθέατρο και το βράδυ ξανά δουλειά στο εστιατόριο. Δουλεύει δηλαδή από τις 9 π.μ. έως τις 5 μ.μ. και 6-9 μ.μ. παρακολουθεί τα μαθήματα. Μετά, έως τη 1 το βράδυ, γυρίζει πάλι στη δουλειά.
Στην Αυστραλία το σύστημα στα πανεπιστήμια είναι αρκετά δύσκολο. Εάν ένας φοιτητής δεν περάσει τρία μαθήματα, απορρίπτεται διά παντός.
Ο Ελληνας μετανάστης διαβάζει έως τις 5 π.μ., αλλά στις 9 π.μ. πρέπει να βρίσκεται στο εστιατόριο. Πού καιρός για ύπνο... Ομως πάει καλά. Υστερα από λίγα χρόνια παίρνει το πτυχίο του. Αφήνει το εστιατόριο και προσλαμβάνεται στην αεροπορική εταιρεία «Quantas», στον τομέα των συστημάτων πληροφορικής. Εκείνη την εποχή όλες οι εταιρείες έψαχναν κόσμο που να έχουν σχέση με αυτό το αντικείμενο.
Μετά την πάροδο κάποιων ετών προσλαμβάνεται σε μια αμερικανική πολυεθνική συστημάτων πληροφορικής, την MCA (με έδρα την Ατλάντα), η όποια ανοίγει γραφεία στην Αυστραλία. Μέσα σε 3 χρόνια αναλαμβάνει επικεφαλής του γραφείου.
Το 1987 αποτελεί για τον κ. Κούκη χρονιά ορόσημο. Ιδρύει δική του εταιρεία, τη CTW, όμως εκείνη ακριβώς τη χρονιά τα χρηματιστήρια βρίσκονται σε μεγάλη κρίση . Εχει επενδύσει πάνω από 1,5 εκατ. δολάρια και τα χάνει σχεδόν όλα.
Παρ’ όλα αυτά συνεχίζει τη δουλειά του. Ανοίγει γραφεία στο Χονγκ Κονγκ και το 1993 γνωρίζει τον κ. Λούις Ράδεφορντ, Αμερικανό ιδιοκτήτη ενός venture capital.
Ηδη έχει ανακαλύψει ότι υπάρχει η «Temenos», μια μικρή, δυναμική αλλά με σημαντικά χρέη ελβετική εταιρεία. Την αγοράζει για 948.000 δολάρια. Αυτό ήταν. Από εκείνη τη χρονιά ξεκινάει η πορεία προς την κορυφή. Το 2001 η εταιρεία εισάγει τις μετοχές της στο Χρηματιστήριο της Ζυρίχης.
Σήμερα έχει κεφαλαιοποίηση περίπου 2 δισ. ελβετικών φράγκων και η επιχείρηση είναι η κορυφαία σε τραπεζικά συστήματα.
«Το τρίπτυχό μου είναι: ηθική - πελάτης - εργαζόμενοι»
Το μόνιμο μότο του κ. Κούκη συνοψίζεται σε τρεις λέξεις: «Ηθική, πελάτης, εργαζόμενοι». Και εξηγεί: «Οσο ζω, θα είμαι ηθικός. Εμείς εδώ στην "Temenos" δεν κοιτάμε μόνο την κερδοφορία μας. Δεν έχουμε στον νου μας μόνο τους μετόχους μας, άλλα πολύ περισσότερο τους πελάτες και τους εργαζομένους μας. Οσα χρόνια δουλεύουμε στην εταιρεία, ποτέ κανείς πελάτης δεν μας έχει ζητήσει να αποχωρήσει και να αλλάξει τα συστήματα πληροφορικής του. Βέβαια, κι εμείς είμαστε σωστοί σε ό,τι κάνουμε. Κάθε τόσο αναβαθμίζουμε τα συστήματα των πελατών μας».
Ομως η φιλοσοφία του προέδρου της «Temenos» δεν σταματάει εδώ. Θεωρεί ότι το πολυτιμότερο κεφάλαιο μιας επιχείρησης -μικρής ή μεγάλης, δεν έχει σημασία- είναι οι εργαζόμενοί της.
«Δεν μας ενδιαφέρει πώς θα κάνουμε μόνο εμείς οι μέτοχοι πολλά λεφτά. Αυτό που για εμάς έχει μέγιστη σημασία είναι να πληρώνουμε καλά τους εργαζομένους μας. Οι άνθρωποι είναι το σημαντικότερο asset σε μια εταιρεία. Αυτοί είναι βασιλιάδες». Προς επίρρωσιν των όσων λέει, η «Τemenos» επιβραβεύει πιστά τα στελέχη της, καθώς όποιος δουλεύει για πάνω από πέντε χρόνια λαμβάνει ένα χρυσό κλειδί. Οι άνθρωποι είναι τα κλειδιά σε μια εταιρεία, λένε στην πολυεθνική του.
«Σε μια παγκοσμιοποιημένη κοινωνία ο στόχος είναι μόνο το κέρδος;», ρωτάμε τον κ. Κούκη. Η απάντησή του έρχεται κοφτερή σαν καλοακονισμένο μαχαίρι: «Σας λέω κατηγορηματικά: όχι. Στην "Temenos" από την πρώτη ημέρα είπαμε ότι το χρήμα δεν είναι αυτοσκοπός. Κανείς πελάτης μου δεν περιμένει να είμαι τέλειος, αλλά όταν έχει ένα πρόβλημα το επιλύουμε αμέσως χωρίς πολλή σκέψη ότι μπορεί να χάσουμε κάποιες χιλιάδες ευρώ. Τα 3.100 άτομα της εταιρείας είναι ανά πάσα στιγμή κοντά στον πελάτη. Η εταιρεία και οι άνθρωποί της είναι το προϊόν. Ξέρετε, η επιχείρησή μας είναι σήμερα ένα πολυπολιτισμικό κράμα εθνικοτήτων. Η "Temenos" σήμερα απασχολεί πάνω από 70 Ελληνες σε όλο τον κόσμο. Ενας Ελληνας, ο κ. Νίκος Τσιρώνης, έχτισε τα συστήματα της Bank of Shanghai. Εχουμε Αραβες, Εβραίους, Κινέζους, αλλά είμαστε όλοι μια ομάδα. Σαν μια γροθιά. Η εταιρεία είναι το προϊόν. Εάν ο πελάτης είναι ευχαριστημένος, τότε το κέρδος θα έρθει φυσιολογικά. Φανταστείτε ότι στην Ελλάδα υπάρχουν εταιρείες που έχουν πληρώσει εκατοντάδες εκατ. ευρώ και δεν έχουν ούτε το 1/10 των συστημάτων που προσφέρω εγώ στους πελάτες μου».
Deutsche Bank, Credit Suisse, Εθνική, Πειραιώς στο πελατολόγιο
Στην Ελλάδα η «Temenos» συνεργάζεται με την Εθνική Τράπεζα, τη Marfin l και την Πειραιώς. Μεγάλοι πελάτες στο εξωτερικό είναι η Deutsche Bank, η Bank οf England, η Credit Suisse κ.ά.
Ο κ. Κούκης, πάντως, δεν επαναπαύεται στις δάφνες του. Με τα χρήματα που συγκέντρωσε από την πώληση του 26% των μετοχών της εταιρείας, κατόπιν πιέσεων μεγάλων funds που ήθελαν να τοποθετηθούν στο μετοχικό της κεφάλαιο, προσπαθεί να επενδύσει και σε άλλους τομείς της τεχνολογίας, όπως στην Ιατρική, στο ΙΤ και στην πράσινη τεχνολογία. Αυτή τη στιγμή για λογαριασμό της «Temenos» αναπτύσσεται μια νέα τραπεζική τεχνολογία με αποτυπώματα ματιών και δακτυλικών αποτυπωμάτων...
«Τι να τα κάνεις τα 4.000 κυβικά;»
Ο κ. Κούκης ασκεί δριμεία κριτική στα όσα συνέβησαν τα τελευταία χρόνια στο παγκόσμιο χρηματοπιστωτικό σύστημα και στην απληστία των golden boys.
Και δεν φοβάται να μιλήσει για τις ευθύνες που έχουν κυβερνήσεις και κρατικοί τραπεζίτες:
«Για όλα αυτά φταίνε οι κυβερνήσεις, ο Αλαν Γκρίνσπαν και τα άπληστα στελέχη. Ο Τζορτζ Μπους και ο Γκρίνσπαν ήξεραν τα προβλήματα της οικονομίας, αλλά κανένας δεν μιλούσε.
Κανείς τους δεν προστάτεψε το σύστημα, όταν χρειάστηκε. Πλέον δεν υπάρχουν μυαλά στον κόσμο όπως του Γάλλου προέδρου Σαρλ Ντε Γκολ ή του Γερμανού καγκελάριου Κόνραντ Αντενάουερ.
Ολοι έχουμε συνηθίσει να ξοδεύουμε χωρίς όμως να παράγουμε τα αντίστοιχα χρήματα.
Για να έχουμε εμείς μια καλή ζωή υποθηκεύουμε το μέλλον των παιδιών μας με δάνεια. Τι να τα κάνουμε τα θηριώδη αυτοκίνητα των 3.000 και 4.000 κυβικών; Κανείς δεν σκέπτεται τι θα γίνει 20-50 χρόνια από σήμερα. Ολοι δουλεύουνε για το σήμερα»
Προχωράει τη σκέψη του ακόμα πιο πέρα και επισημαίνει:
«Ο Τζορτζ Mπους μαζί με τον Τόνι Μπλερ επιτέθηκαν στο Ιράκ χωρίς καμία προφανή αιτία. Και τώρα ο κόσμος αγανακτισμένος τους πετάει παπούτσια. Τέτοιου είδους πολιτικοί θα μας προστατέψουν; Ξέρετε, αυτή τη στιγμή υπάρχουν τέσσερις διάβολοι στον κόσμο. Ο ένας είναι οι πολιτικοί…
Τον ρωτάμε εάν η κρίση των αγορών θα ξεπεραστεί. Η απάντησή του σαφής:
«Εως το τέλος του 2009 θα έχουμε προβλήματα, καθώς θα αυξηθεί η ανεργία, ενώ δεν αποκλείεται να δούμε και άλλα λουκέτα τραπεζών. Ομως ελπίζω ότι με τα χρήματα που ρίχνουν τα κράτη στις οικονομίες τους στις αρχές του 2010 θα δούμε την ανάκαμψη. Πάντως, έπειτα από αυτή τη θύελλα, ως κοινωνία νομίζω ότι θα γίνουμε καλύτεροι».
Η κουβέντα αναπόφευκτα έρχεται και στην Ελλάδα. Ο ίδιος γνωρίζει πολύ καλά τα γεγονότα που τάραξαν τη χώρα τον Δεκέμβριο και τονίζει: «O κόσμος στην Ελλάδα έχει αγανακτήσει»...
Ο ίδιος μοιράζεται μεταξύ Γενεύης και Λονδίνου, άλλα μία φορά κάθε 40-50 ημέρες βρίσκεται στην όμορφη Χαλκίδα, εκεί όπου ζει η αδελφή του. Του αρέσει η Ελλάδα, άλλα επιμένει ότι δεν είναι χώρα για δουλειές.
Οταν του ζητάμε να μας περιγράψει τον εαυτό του, απαντά χωρίς πολλές περιστροφές. «Είμαι παθιασμένος με ό,τι κάνω. Εργάζομαι κάθε ημέρα για 18-20 ώρες. Πάθος, πάθος, πάθος με τη δουλειά. Ομως κάνω μόνο ό,τι ξέρω. Από τότε που έχασα τα λεφτά μου το 1987 στα χρηματιστήρια, έμαθα ότι καθένας από εμάς είναι καλός στη ζωή μόνο για ένα πράγμα. Από τότε σταμάτησα να κάνω πράγματα που δεν ξέρω.
Εγώ τότε είχα 1,5 εκατ. δολάρια και ένα ωραίο σπίτι. Χάνω όλα μου τα λεφτά στις μετοχές, ευτυχώς όχι όμως και το σπίτι μου. Τι δουλειά είχα εγώ με τις μετοχές; Είδατε όμως, η ζωή μού έδωσε το πολυτιμότερο μάθημα: μην ανακατεύεσαι με ό,τι δεν γνωρίζεις. Ο κάθε άνθρωπος πρέπει να δει τον εαυτό του στον καθρέφτη και να πει: είμαι καλός σε ένα πράγμα. Και σε αυτό να δουλέψει. Να δουλέψει όμως με πάθος», εξομολογείται σήμερα, 22 χρόνια μετά τη σχεδόν ολική καταστροφή του εξαιτίας της κατάρρευσης των μετοχών.
Πηγή: protothema.gr

Μήπως δεν είναι συχνό φαινόμενο τέτοιοι επιχειρηματίες να δραστηριοποιούνται σε χώρες του εξωτερικού; Γιατί να μην αφήνουν τα χρήματα τους εδώ; Μήπως δεν έχουμε ανάγκη για εξέλιξη ή μήπως δεν μας χρειάζονται τα χρήματά τους στην οικονομία της χώρας; Η ελληνική γραφειοκρατία τρώει τα παιδιά της. Ψηφίζονται νόμοι, αλλά οι δημόσιοι υπάλληλοι σπανίως μπαίνουν στον κόπο να τους τηρήσουν. Ακόμη και εμείς είμαστε της αντίληψης "σιγά μωρέ". Μήπως ξεκινούν όλα από κει; Από το φίλτρο που βάζουμε σε κάθε τι καλό που πάει να ξεκινήσει και μόνοι μας τα χαλάμε όλα; Αφού στην τελική το κράτος απαρτίζεται από μας. Δεν είναι κάτι απρόσωπο.
Εικόνα

id12856 Οι άγγελοι πάνε κοντά με τους αγγέλους...

Άβαταρ μέλους
fiskilis
Honorary Member
Δημοσιεύσεις: 14093
Εγγραφή: 16 Νοέμ 2003 22:44
Τοποθεσία: Athens
Επικοινωνία:

Γιώργος Κούκης, ο κροίσος – Temenos της Ελβετίας

Δημοσίευση από fiskilis » 13 Ιαν 2009 16:43

Για πιο λογο να αφησουν εδω τα χρηματα τους ?
Η απαξιωση σε οτι κανει ενας Ελληνας επιχειρηματιας ειναι κανονας εδω στην χωρα ειτε απο το δημοσιο ( φορολογικο συστημα που αλλαζεικαθε μηνα ) ειτε απο τους τοπικους φορεις , τους εργαζωμενους που πολλες φορες νομιζουν οτι μπορουν να συνδιοικουν με τα λεφτα των αλλων και ανεξοδα και και και

απλα βρες μου εναν λογο που ενας επιχειρηματιας να επενδυσει εδω ??

Άβαταρ μέλους
Sheena
Honorary Member
Δημοσιεύσεις: 3654
Εγγραφή: 07 Σεπ 2005 00:00

Γιώργος Κούκης, ο κροίσος – Temenos της Ελβετίας

Δημοσίευση από Sheena » 13 Ιαν 2009 16:51

Με αυτό τον τρόπο σκεφτόμαστε και δεν πάμε μπροστά.... Γι' αυτό είπα βγάλτε τα φίλτρα και αρχίστε να κάνουμε κάτι ουσιαστικότερο για την χώρα μας. ;)
Εικόνα

id12856 Οι άγγελοι πάνε κοντά με τους αγγέλους...

Άβαταρ μέλους
fiskilis
Honorary Member
Δημοσιεύσεις: 14093
Εγγραφή: 16 Νοέμ 2003 22:44
Τοποθεσία: Athens
Επικοινωνία:

Γιώργος Κούκης, ο κροίσος – Temenos της Ελβετίας

Δημοσίευση από fiskilis » 13 Ιαν 2009 16:57

Ωραια θες να κανεις μια επενδυση με τα χρηματα που εχεις νομιμα στα χερια σου απο χιλιους 2 τροπους !!

Πας στην εφορια και ανοιγεις βιβλια και αμεσα βαζεις συνεταιρο το κρατος που δεν εχει συνεχεια και συνεπεια απεναντι στον επαγγελματια !!!

Πας να βρεις εναν χωρο που θα εγκαταστησεις τις επιχειρησεις σου , αμεσα ερχεται ο τοπικος Δημος να τον κανεις και αυτον συνεταιρο με τα εξωπραγματικα τελη

Μετα λες να προσλαβεις προσωπικο και αμεσως κανεις συνεταιρο καθε χαραμοφαη συνδικαλιστη που νομιζει οτι μπορει να εχει γνωμη και αποψη για την λειτουργια της επιχειρησης σου


Πες μου τι κανεις με ολο αυτο τον συρφετο στον σβερκο σου ??

Άβαταρ μέλους
Sheena
Honorary Member
Δημοσιεύσεις: 3654
Εγγραφή: 07 Σεπ 2005 00:00

Γιώργος Κούκης, ο κροίσος – Temenos της Ελβετίας

Δημοσίευση από Sheena » 13 Ιαν 2009 17:28

Δεν συνδικαλίζονται όλοι.... :wink:
Εικόνα

id12856 Οι άγγελοι πάνε κοντά με τους αγγέλους...

Άβαταρ μέλους
cordis
Administrator, [F|H]ounder, [C|S]EO
Δημοσιεύσεις: 27622
Εγγραφή: 09 Οκτ 1999 03:00
Τοποθεσία: Greece
Επικοινωνία:

Γιώργος Κούκης, ο κροίσος – Temenos της Ελβετίας

Δημοσίευση από cordis » 13 Ιαν 2009 18:25

fiskilis ++
Δεν απαντάω σε προσωπικά μηνύματα με ερωτήσεις που καλύπτονται από τις ενότητες του forum. Για ο,τι άλλο είμαι εδώ για εσάς.
- follow me @twitter

Άβαταρ μέλους
fiskilis
Honorary Member
Δημοσιεύσεις: 14093
Εγγραφή: 16 Νοέμ 2003 22:44
Τοποθεσία: Athens
Επικοινωνία:

Γιώργος Κούκης, ο κροίσος – Temenos της Ελβετίας

Δημοσίευση από fiskilis » 13 Ιαν 2009 19:29

Sheena έγραψε:Δεν συνδικαλίζονται όλοι.... :wink:
το θεμα ειναι οτι αυτοι που συνδικαλιζωνται νομιζουν οτι με αυτη την ιδιοτητα τους μπορουν να ζησουν ζωη χαρισαμενη κανωντας κουμαντο σαν εργοδοτες οπου μπορουν ακομα και σε βαρος των αλλων εργαζωμενων

Άβαταρ μέλους
billt
Δημοσιεύσεις: 1175
Εγγραφή: 20 Φεβ 2004 16:17
Τοποθεσία: Θεσσαλονίκη

Γιώργος Κούκης, ο κροίσος – Temenos της Ελβετίας

Δημοσίευση από billt » 13 Ιαν 2009 19:44

Τα πράγματα τα βλέπει κανείς όπως θέλει να τα δει. Αν φοβάσαι να δραστηριοποιηθείς στην Ελλάδα ή θέλεις να κατηγορήσεις το ελληνικό επιχειρηματικό περιβάλλον τότε εύκολα 'τσιμπάς' μια τέτοια είδηση για να επιχειρηματολογήσεις ανάλογα. Υπάρχουν όμως και άλλα παραδείγματα επιτυχίας από τον Ελλαδικό χώρο:
Κορρές: μια παγκόσμια ελληνική επιχειρηματική επιτυχία

Έχοντας μπουτίκ και shop-in-shop απ’τη Βαρκελώνη ως το Τόκιο κι απ’το Λονδίνο ως τη Μελβούρνη, τα φυσικά καλλυντικά Κορρέ διατυμπανίζουν στην υφήλιο τον επιχειρηματικό οίστρο και- επιτέλους- το έξυπνο branding ενός προϊόντος "Made in Greece".

Ο Γιώργος Κορρές ίδρυσε την ομώνυμη εταιρεία το 1996, λίγο μετά τη λήψη του πτυχίου του [Φαρμακευτικής] και της εργασίας του στο αρχαιότερο φαρμακείο ομοιοπαθητικών στην Αθήνα. Χρησιμοποιώντας απλά, φυσικά υλικά και κρατώντας τις τιμές σε σχετικά χαμηλά επίπεδα, ο Κορρές κατάφερε μέσα σε 10 χρόνια να είναι μια αξιόλογη μάρκα με διεθνή αναγνώριση. Πριν λίγες εβδομάδες ολοκληρώθηκαν και οι διαδικασίες για την εισαγωγή του στο Χρηματιστήριο Αξιών Αθηνών.

Ποιό όμως είναι το μυστικό της επιτυχίας του Κορρέ;

Προσωπικά δεν πιστεύω στα ομοιοπαθητικά προϊόντα. Κι όμως η εταζέρα μου στο μπάνιο είναι γεμάτη από προϊόντα του Κορρέ: απ’το borage με την ιδιαίτερη μυρωδιά μέχρι την ανδρική κρέμα καθαρισμού με φασκόμηλο. Απ’τον αφρό ξυρίσματος μέχρι τα σαμπουάν και τα αφρόλουτρα. Τι μ’έκανε να αγοράσω τα προϊόντα του;

Μα φυσικά η ποιότητα! Κάτι που πραγματικά έλειπε ως τώρα απ’τα ελληνικά προϊόντα. Ο Κορρές πόνταρε σ’αυτήν. Απ’το κουτί-περιτύλιγμα από ακριβό χαρτόνι μέχρι την επιλογή των γραμματοσειρών (ακόμα κι αυτό, ναι!) στις επιγραφές στο κάθε εμβαλάγιο σου δίνει την αίσθηση ότι παίρνεις ένα ακριβό και μελετημένο προϊόν. Μπορεί να μου πουλάει «νερό της Λούρδης» εν τέλει, αλλά ποσώς μ’ενδιαφέρει μιας που απ’τις κρέμες μέχρι τους αφρούς πάντα οι μυρωδιές που αναδύονται είναι εκπληκτικές και σπάνιες.

Τα προϊόντα του Κορρέ είναι high-tech σύμφωνα με τη NACE rev.1 (Classification of economic activities in the European Community) και την Eυρωστάτ [κατηγορία 24.4]. Η δημιουργία ενός φυσικού- βοτανολογικού- προϊόντος έχει κι αυτή έρευνα και ανάπτυξη, μελέτη των υλικών και σωστές αναλογίες. Δεν είναι εύκολη υπόθεση. Γι’αυτό και ο Κορρές συνεργάζεται με την alma mater του και συγκεκριμένα με τον Τομέα Φαρμακογνωσίας της Φαρμακευτικής του Πανεπιστημίου Αθηνών για την ανάλυση κι εκμετάλλευση των θησαυρών της ελληνικής χλωρίδας.

Λίγα ιστορικά στοιχεία:
Η εταιρεία ιδρύθηκε το 1996 από τον Γιώργο Κορρέ, ο οποίος ήδη από τη δεκαετία του 1980 εργαζόταν στο πρώτο ελληνικό ομοιοπαθητικό φαρμακείο που λειτουργούσε στο Παγκράτι ο πρωτοπόρος σε θέματα ήπιας ιατρικής Τζιβανίδης. Το 1992 ανέλαβε εξ ολοκλήρου τη διαχείρισή του και μέσα σε πέντε χρόνια δημιούργησε ένα εργαστήριο παραγωγής ομοιοπαθητικών σκευασμάτων στο πρότυπο των αντίστοιχων ευρωπαϊκών.

Το 1996 σε συνέχεια της προσπάθειας ανάπτυξης προϊόντων που βασίζονται σε φυσικές πρώτες ύλες, ιδρύεται η «Κορρές Φυσικά Προϊόντα». Το πρώτο προϊόν ήταν καραμέλες για το λαιμό με μέλι και γλυκάνισο, ιδέα που βασιζόταν στο θερμαντικό ρακόμελο που έφτιαχνε ο παππούς του, Γιώργος Κορρές, στην ιδιαίτερη πατρίδα του τη Νάξο.

Τον Μάιο του 2003 λειτούργησε στο Λονδίνο το πρώτο αποκλειστικό κατάστημα των φυσικών προϊόντων Κορρέ, ενώ τον Ιούλιο του 2004 και τον Μάρτιο του 2005 δημιουργήθηκαν δύο νέα σημεία πώλησης στη Βαρκελώνη. Σήμερα η εταιρεία παράγει περισσότερα από 300 προϊόντα που διανέμονται σε 5 χιλιάδες φαρμακεία στην Ελλάδα και εξάγονται σε 25 χώρες μέσω εξειδικευμένων καταστημάτων σε Λονδίνο, Παρίσι, Νέα Υόρκη, Λος Αντζελες, Ρώμη, Μόναχο, Βερολίνο αλλά και σε Αμστερνταμ, Χονγκ Κονγκ και Σιγκαπούρη.

Η Κορρές συνεργάζεται με την Ενωση Μαστιχοπαραγωγών Χίου για την ανάπτυξη μιας νέας σειράς προϊόντων με βάση τη μοναδική στον κόσμο χιώτικη ρητίνη (μαστίχα). Επιπλέον, σε συνεργασία με τον Αναγκαστικό Συνεταιρισμό Κροκοπαραγωγών Κοζάνης ανάλαβε την αποκλειστική διάθεση στα φαρμακεία και το εξωτερικό του βιολογικού κρόκου Κοζάνης που θεωρείται διεθνώς η καλύτερη ποιότητα σαφράν.

(Πηγή: Ελευθεροτυπία)

—

Εν κατακλείδι,
μια επιτυχημένη ιστορία με μια απλή συνταγή που δείχνει ότι το πνεύμα entrepreneurship δε λείπει απ’την Ελλάδα, φτάνει να βάζουμε τον πήχη ψηλά και να μην κάνουμε τσαπατσουλιές..

Ο κύριος Κορρές έκανε κατ’εμέ τρεις ιδιαίτερες κινήσεις:

1) εκμεταλλεύθηκε τους μοναδικούς καρπούς της ελληνικής φύσης για τη δημιουργία πρωτότυπων καλλυντικών προϊόντων.
2) έδωσε στα παρασκευάσματά του ποιότητα και ευρωπαϊκό flair, γνωρίζοντας πως ένα ποιοτικό προϊόν ξεκινά απ’το περιεχόμενο και ολοκληρώνεται στο περιτύλιγμα.
3) επεκτάθηκε στο εξωτερικό κρατώντας τις τιμές χαμηλά σε σχέση με τον ανταγωνισμό χωρίς να καβαλήσει το καλάμι: στο κάτω-κάτω ομοιοπαθητικά πουλάει, όχι ιντερφερόνες!

Κι εις ανώτερα, κύριε Κορρέ!

Συνοπτικό προφίλ:

Κύκλος εργασιών το 2003: 9,5 εκατομμύρια Ευρώ. Το 2005 είναι ήδη στα 17,1 και το 2007 (λίγο μετά τη 10η επέτειο της ίδρυσης εκ του μηδενός) μπαίνει στο χρηματιστήριο! Ο Γιώργος Κορρές εξελέγη "επιχειρηματίας της χρονιάς" για δεύτερη φορά το 2006 απ’το περιοδικό STATUS, το «ελληνικό» Forbes.

Πηγή:www.anamorfosis.net/blog/?p=30

Άβαταρ μέλους
fiskilis
Honorary Member
Δημοσιεύσεις: 14093
Εγγραφή: 16 Νοέμ 2003 22:44
Τοποθεσία: Athens
Επικοινωνία:

Γιώργος Κούκης, ο κροίσος – Temenos της Ελβετίας

Δημοσίευση από fiskilis » 13 Ιαν 2009 20:16

) επεκτάθηκε στο εξωτερικό κρατώντας τις τιμές χαμηλά σε σχέση με τον ανταγωνισμό

Οριστε μονος σου το ειπες !!!

Άβαταρ μέλους
billt
Δημοσιεύσεις: 1175
Εγγραφή: 20 Φεβ 2004 16:17
Τοποθεσία: Θεσσαλονίκη

Γιώργος Κούκης, ο κροίσος – Temenos της Ελβετίας

Δημοσίευση από billt » 13 Ιαν 2009 20:36

Τι είπα; Στην Ελλάδα ιδρύθηκε όχι στο εξωτερικό

Άβαταρ μέλους
fiskilis
Honorary Member
Δημοσιεύσεις: 14093
Εγγραφή: 16 Νοέμ 2003 22:44
Τοποθεσία: Athens
Επικοινωνία:

Γιώργος Κούκης, ο κροίσος – Temenos της Ελβετίας

Δημοσίευση από fiskilis » 13 Ιαν 2009 20:48

billt έγραψε:Τι είπα; Στην Ελλάδα ιδρύθηκε όχι στο εξωτερικό
οτι επεκταθηκε στο εξωτερικο και για αυτο διεπρεψε !!

Άβαταρ μέλους
billt
Δημοσιεύσεις: 1175
Εγγραφή: 20 Φεβ 2004 16:17
Τοποθεσία: Θεσσαλονίκη

Γιώργος Κούκης, ο κροίσος – Temenos της Ελβετίας

Δημοσίευση από billt » 13 Ιαν 2009 20:57

Μια ελληνική επιχείριση που επεκτείνεται στο εξωτερικό παραμένει ελληνική. Η επέκτασή της (και όχι η μεταφορά της) στο εξωτερικό σημαίνει ότι έχει πετύχει εδώ και έχει τα απαραίτητα κεφάλαια

Άβαταρ μέλους
Sheena
Honorary Member
Δημοσιεύσεις: 3654
Εγγραφή: 07 Σεπ 2005 00:00

Γιώργος Κούκης, ο κροίσος – Temenos της Ελβετίας

Δημοσίευση από Sheena » 14 Ιαν 2009 10:48

fiskilis, και εγώ αντιπαθώ όσους συνδικαλίζονται, γιατί δεν έχει ιδρώσει το αυτάκι τους (μη πω τίποτε άλλο) για να κατορθώσουν πράγματα στην δουλειά.... Γεμάτο λόγια είναι και ξεσηκώνουν κόσμο και κοσμάκι για τα δικά τους συμφέροντα.

Όσον αφορά τον Κορρέ, δεν είναι ο μοναδικός που έχει επεκταθεί στο εξωτερικό.Τώρα καλύτερα να μην μιλήσουμε για τα προϊόντα του, γιατί διαφημίζονται για φυτικά, ενώ δεν είναι.

Τελικά δεν είναι μόνο τι στόχους έχεις για το μέλλον (και κατα πόσο ρεαλιστικοί είναι), αλλά πως του πετυχαίνεις.
Εικόνα

id12856 Οι άγγελοι πάνε κοντά με τους αγγέλους...

Άβαταρ μέλους
cdhyper
Literature Moderator
Δημοσιεύσεις: 9707
Εγγραφή: 23 Ιουν 2001 03:00
Τοποθεσία: Φωτονερόπετρα
Επικοινωνία:

Γιώργος Κούκης, ο κροίσος – Temenos της Ελβετίας

Δημοσίευση από cdhyper » 14 Ιαν 2009 11:00

Εγώ συμφωνώ ότι μέσα στην Ελλάδα δεν μπορείς να κάνεις τόσα χρήματα γιατί όταν οι τεμπέληδες δημόσιοι υπάλληλοι μυρίζονται χρήματα ορμάνε να τα κατασπαράξουν με 1002 νόμιμους και παράνομους τρόπους.

Αφετέρου, το να ξεκινήσεις από το 0 και σε 10 χρόνια να κάνεις τέτοια περιουσία από εταιρεία software χωρίς ο ίδιος να είσαι προγραμματιστής, κάποιο λάκκο έχει η φάβα. Γιατί αν είσαι προγραμματιστής, πες ότι φτιάχνεις ένα software και γίνεσαι πλούσιος (τόσα παραδείγματα υπάρχουν και τα ξέρουμε) αλλά αν δεν είσαι ειδικός, τότε πρέπει να διαθέσεις κεφάλαια για να κάνουν τη δουλειά άλλοι για σένα. Και όταν ξεκινάς από το 0 δεν έχεις κεφάλαια. Επομένως κάπου υπάρχει μια λογική ασυνέχεια (λαμογιά για την ακρίβεια).

Και ο Ωνάσης ξεκίνησε από το μηδέν αλλά τα πρώτα του χρήματα τα έβγαλε από υποκλοπές και τα μετέπειτα από φάλαινοθηρικά.
Σύγκριση τιμών Supermarket: http://www.shopnsave.gr
Νέα Ιταλικα επιπλα κουζινας
Για φιλοσόφους: http://filosofia.gr και http://liantinis.org

Άβαταρ μέλους
dimsis
Reporter
Δημοσιεύσεις: 7994
Εγγραφή: 25 Ιούλ 2001 03:00

Γιώργος Κούκης, ο κροίσος – Temenos της Ελβετίας

Δημοσίευση από dimsis » 14 Ιαν 2009 11:54

Η αλήθεια είναι πως επειδή τα έχω ζήσει από πρώτο χέρι, τα φοροεισπρακτικά μέτρα τους κράτους και των φορέων που αναφέρει και ο fiskilis είναι υψηλά και δυσκολεύουν υπερβολικά την ανάπτυξη οποιασδήποτε επαγγελματικής δραστηριότητας στη χώρα μας.

ΔΕΝ έχω προσωπική εμπειρία για το τι γίνετε στο εξωτερικό, αλλά διαβάζω και ακούω από γνωστούς και φίλους και βλέπω καθημερινά επιχειρήσεις να μετακομίζουν σε γείτονες χώρες (αλλά και κατά Ασία μεριά κάποιες) ακριβώς επειδή δεν μπορούν να αντέξουν τα χαράτσια. Εκτός και αν είναι πολλές και δεν τις ξέρω ή δεν ακούγονται οι επιχειρήσεις που διαπρέπουν στην Ελλάδα.

Από την άλλη είναι αυτό που λέει και η Sheena. Το κράτος εμείς είμαστε, αλλά δεν φαίνεται να το αντιλαμβανόμαστε ή να θέλουμε να το αλλάξουμε - στρώσουμε και αυτοί που εκλέγουμε για να κάνουν αυτή τη δουλειά στις περισσότερες περιπτώσεις ή κοιτάνε την κουτάλα ή τους τρώει το σύστημα (ή κύκλωμα καλύτερα ).

Ενώ το «Ελληνικό επιχειρηματικό δαιμόνιο» είναι ξακουστό, δεν φαίνεται να μπορεί να αποδώσει στο εσωτερικό μας, είτε γιατί θέλει τρελές πλάτες, είτε γιατί θα συναντήσει τόσα εμπόδια και αδικίες που στο τέλος θα αναγκαστεί να κλείσει ή να μετακομίσει.

Η προσωπική μου άποψη είναι πως έχουμε καταντήσει εδώ και αρκετά χρόνια μια χώρα που δουλεύουν οι μισοί (επαγγελματίες) για να τρέφουν τους άλλους μισούς (δημοσίους υπάλληλους). Να δούμε στο τέλος μετά και από αυτήν την κρίση, αν αυτή η ζυγαριά γύρει περισσότερο προς το δημόσιο, μια και το όνειρο όλων πλέων των νέων αλλά και των γονέων για τα παιδιά τους είναι μια θέση στο δημόσιο, ποιος θα μείνει για να τους ταΐζει. Η μόνη «εξίσωση» που προσωπικά είδα να γίνετε είναι οι μισθοί των προσωρινών υπαλλήλων ΚΑΙ στο δημόσιο (βλ: συμβασιούχοι των 700 ευρώ και ημιαπασχολούμενοι – δανικοί υπάλληλοι κλπ) –.
Αντί να ενισχυθεί η επιχειρηματικότητα με κόλπα προσπαθούν να μειώσουν τους δείκτες τις ανεργίας και βγαίνουν στα τρασοκάναλα με χαρά οι πολιτικοί και ανακοινώνουν έπειτα τα μικρά ποσοστά ανεργίας κοροϊδεύοντας μας κατάμουτρα.

Απάντηση

Επιστροφή στο “Επικαιρότητα & Διάφορες Συζητήσεις”

Μέλη σε σύνδεση

Μέλη σε αυτήν τη Δ. Συζήτηση: Δεν υπάρχουν εγγεγραμμένα μέλη και 0 επισκέπτες