Μιά Δύσκολη-Προσωπική Ιστορία

Ας γνωριστούμε καλύτερα.. μια περιοχή που ο κάθε ένας μπορεί να πει μερικά πράγματα για τον εαυτό του.

Συντονιστές: Stathis, Super-Moderators

Άβαταρ μέλους
Connor MacLeod
Honorary Member
Δημοσιεύσεις: 13372
Εγγραφή: 07 Φεβ 2005 13:36
Τοποθεσία: Κοζάνη
Επικοινωνία:

Μιά Δύσκολη-Προσωπική Ιστορία

Δημοσίευση από Connor MacLeod » 22 Ιαν 2012 09:44

Συλλυπητήρια και απο μενα Γιωργο και keep walking. Life goes on.
Meizu MX5(5.5"/8Core/3GB/32GB/Sony IMX220 20.7MP)
PC 27'' (3770@3.4/16GB/560SE/500GB SATA3/650W S12G)
Mac mini (2.5GHz/8GB/6630/90GB GorsairGT)

Eddie_Gr
Δημοσιεύσεις: 56
Εγγραφή: 10 Μαρ 2005 16:14

Μιά Δύσκολη-Προσωπική Ιστορία

Δημοσίευση από Eddie_Gr » 22 Ιαν 2012 10:18

κουράγιο φίλε

Άβαταρ μέλους
DGeorge
Honorary Member
Δημοσιεύσεις: 3752
Εγγραφή: 13 Σεπ 2007 12:59
Τοποθεσία: Καλλιθέα Γενικώς

Μιά Δύσκολη-Προσωπική Ιστορία

Δημοσίευση από DGeorge » 22 Ιαν 2012 11:49

korgr έγραψε:.....Μερικές φορές όταν κάποιος φεύγει πλήρης ημερών είναι και μια ευλογία :(
Ειδικά όταν φεύγει μ'έναν τέτοιο τρόπο:
c0d3punk έγραψε:....Δύσκολες καταστάσεις, αλλά έφυγε και αυτός με τον ίδιο τρόπο. Στον ύπνο, ήρεμα και αβίαστα....
c0d3punk έγραψε:....Την ευλογία της να έχεις....
Δεν γνωρίζω για μένα... Είμαι πάρα πολύ σίγουρος, όμως, ότι έχετε την ευλογία της όλοι εσείς!! ...Απλώς και μόνο γι'αυτήν την ανθρώπινη-θερμότατη-ειλικρινή βροχή συμπαράστασης :P
Νά'στε όλοι καλά! Να έχετε όλη την ευλογία του Ουρανού, όλοι μαζί και καθένας ξεχωριστά! Να ζήσετε τις οικογένειές σας με τον θαυμασιότερο -δυνατόν- τρόπο, κάθε ώρα, και σε κάθε στάδιο της ζωής!
Ένα μεγάλο "Ευχαριστώ!" και Χιλιάδες Καλά στον καθένα σας ξεχωριστά, σε όλους σας μαζί, και στο Freestuff που (από "Καλή παρέα μου"!) εξακολουθεί να πλησιάζει επικίνδυνα :P στον όρο "Οικογένειά μου"! :pint: :pint: :pint: :pint: :pint: :pint:

Άβαταρ μέλους
cordis
Administrator, [F|H]ounder, [C|S]EO
Δημοσιεύσεις: 27622
Εγγραφή: 09 Οκτ 1999 03:00
Τοποθεσία: Greece
Επικοινωνία:

Μιά Δύσκολη-Προσωπική Ιστορία

Δημοσίευση από cordis » 22 Ιαν 2012 12:30

Συλληπτήρια Γιώργο, σε νιώθω γιατί το έζησα πριν από 2.5 χρόνια, όπου έχασα τον πατέρα μου πρώτα και την γιαγιά μου μετά, μέσα σε έναν μήνα.

Θέλει κουράγιο και δύναμη. Ο χρόνος σίγουρα απαλύνει τον πόνο, αλλά δεν ξεχνάς ποτέ!

Τώρα θα καταλάβεις πραγματικά ποιος θέλει και μπορεί να σταθεί δίπλα σου. Και το πιο πιθανό είναι να εκπλαγείς από αυτό! Εμένα τουλάχιστον μου στάθηκαν άτομα που δεν το περίμενα, κι από εκεί που το περίμενα απογοητεύτηκα.

Να ζήσεις να την θυμάσαι. :)
Δεν απαντάω σε προσωπικά μηνύματα με ερωτήσεις που καλύπτονται από τις ενότητες του forum. Για ο,τι άλλο είμαι εδώ για εσάς.
- follow me @twitter

Άβαταρ μέλους
DGeorge
Honorary Member
Δημοσιεύσεις: 3752
Εγγραφή: 13 Σεπ 2007 12:59
Τοποθεσία: Καλλιθέα Γενικώς

Μιά Δύσκολη-Προσωπική Ιστορία

Δημοσίευση από DGeorge » 22 Ιαν 2012 13:24

cordis έγραψε:...Τώρα θα καταλάβεις πραγματικά ποιος θέλει και μπορεί να σταθεί δίπλα σου. Και το πιο πιθανό είναι να εκπλαγείς από αυτό! Εμένα τουλάχιστον μου στάθηκαν άτομα που δεν το περίμενα, κι από εκεί που το περίμενα απογοητεύτηκα...
Γιάννη μου, εσένα τουλάχιστον, και κάποια άλλα παιδιά του Freestuff, είχα την τύχη και την τιμή να σας γνωρίσω κι από κοντά, κάποτε... Πριν αρκετά χρόνια, σε κάποια από τις συναντήσεις μας!
Ανταλλάξαμε κι από κοντά κάποια λόγια, απόψεις, κλπ. Κάναμε, όλοι μαζί, κάποιο σχετικό καλαμπούρι, όταν ήταν η ώρα του. Είχαμε (και έχουμε) κάποια γνωριμία, που πλέον δεν ήταν καθαρά Internetική (πίσω από κάποιες οθόνες)!!
Το εντυπωσιακό όμως με την περίπτωση αυτήν εδώ, είναι ότι, για καθαρά προσωπικό μου, -μη-τεχνολογικό θέμα-. έχει πέσει καταιγίδα ψυχολογικής υποστήριξης από άτομα-μέλη με τα αποία γνωριζόμασρε ελάχιστα, και καθαρά Internetικά (πίσω από κάποιες οθόνες)!
Ταυτόχρονα ωστόσο, στην Εταιρεία όπου εργάζομαι (1~5) ήταν αυτοί που με συλλυπήθηκαν με τον έναν, ή τον άλλο τρόπο... Μιλάμε για ανθρώπινο δυναμικό >50, από τους οποίους τα αφεντικά με γνωρίζουν όλοι από το 1990 (21 χρόνια), οι άλλοι δε συνάδελφοι με γνωρίζουν σχετικά στενά από 21~3 χρόνια! Απ'όλους αυτούς λοιπόν (εκτός των 1~5 που ανέφερα), "ούτε φωνή - ούτε ακρόαση"!!
Το ψιλο-περίμενα τολμώ να πω, γι'αυτό και δεν απογοητεύτηκα.
Αντίθετα, όπως έγραφα πριν, περίμενα την ανταπόκριση του Freestuff, πλην όμως, εδώ εντυπωσιάστηκα!! Ήταν φοβερά ευχάριστη έκπληξη αυτό που συνέβη, κι εξακολουθεί να συμβαίνει, στο θέμα μου αυτό :o :o :o
Γιάννη μου. ό,τι (και όσα) κι αν γράψω για το Forum αυτό, που κάποτε δημιούργησες μαζί με την τότε παρέα σου, θα είναι επιεικώς λίγα.
Και πάλι Ένα μεγάλο "Ευχαριστώ!" και Χιλιάδες Καλά σ'εσένα, στον καθένα σας ξεχωριστά, σε όλους σας μαζί!

Άβαταρ μέλους
fiskilis
Honorary Member
Δημοσιεύσεις: 14093
Εγγραφή: 16 Νοέμ 2003 22:44
Τοποθεσία: Athens
Επικοινωνία:

Μιά Δύσκολη-Προσωπική Ιστορία

Δημοσίευση από fiskilis » 23 Ιαν 2012 04:11

Να ζησεις να την θυμασε αγαπητε φιλε!

δυστηχως σε καταλαβαινω απολυτα καθως εχω τον πεθερο μου σε αυτη ακριβως
την κατασταση με Αλτσχαιμερ και Παρικνσον ταυτοχρονα απο το 2005 στο σπιτι

Το θεμα ολο ειναι να θυμασε απο τον ανθρωπο σου τις καλες στιγμες που εζησες μαζι της
και με αυτες να την κρατησεις στην μνημη σου για παντα!

το σπουδαιοτερο επειδη ο θανατος ειναι αναποφευκτος για ολους μας σχεδον να φτασουμε
εκει με ενα καλο ονομα και με αξιοπρεπεια γιατι αυτο που μενει στο τελος ειναι το καλο ονομα!

LightForce
WebDev Moderator
Δημοσιεύσεις: 3812
Εγγραφή: 13 Απρ 2003 23:49

Μιά Δύσκολη-Προσωπική Ιστορία

Δημοσίευση από LightForce » 23 Ιαν 2012 09:09

Τα θερμά μου συλλυπητήρια μου. Κουράγιο Γιώργο.

Άβαταρ μέλους
DGeorge
Honorary Member
Δημοσιεύσεις: 3752
Εγγραφή: 13 Σεπ 2007 12:59
Τοποθεσία: Καλλιθέα Γενικώς

Μιά Δύσκολη-Προσωπική Ιστορία

Δημοσίευση από DGeorge » 23 Ιαν 2012 10:18

fiskilis έγραψε:Να ζησεις να την θυμασε αγαπητε φιλε!...
LightForce έγραψε:Τα θερμά μου συλλυπητήρια μου. Κουράγιο Γιώργο.
Παιδιά ευχαριστώ κι εσάς για την υποστήριξη, και τα θερμά σας λόγια. Νά'στε καλά :pint:
fiskilis έγραψε:Το θεμα ολο ειναι να θυμασε απο τον ανθρωπο σου τις καλες στιγμες που εζησες μαζι της
και με αυτες να την κρατησεις στην μνημη σου για παντα!...
Υπήρξαν αναμφισβήτητα (και φυσιολογικά) τόσο καλές όσο και κακές στιγμές!
Η παράδοση του λαού μας λέει:
Αν μείνεις με τις καλές αναμνήσεις, αφ'ενός καλοχαιρετάς -ελεύθερη πλέον- την ψυχή να φύγει, αφ'ετέρου 'ανεβαίνεις' κι εσύ από τα κάποια-όποια δείγματα καλωσύνης, που έδειξες.
Αντίθετα! Αν μείνεις με τις κακές αναμνήσεις, αφ'ενός κρατάς -αλυσοδεμένη- την ψυχή στη Γη, ώστε να μη φύγει, αφ'ετέρου 'κατεβαίνεις/πέφτεις' κι εσύ από τα κάποια-όποια δείγματα κακίας/μνησιακακίας, που έδειξες.
fiskilis έγραψε:...το σπουδαιοτερο επειδη ο θανατος ειναι αναποφευκτος για ολους μας, σχεδον να φτασουμε εκει με ενα καλο ονομα και με αξιοπρεπεια γιατι αυτο που μενει στο τελος ειναι το καλο ονομα!
Έχεις φιλοσοφήσει αρκετά, και γνωρίζεις, ότι οι 'αρχές' (όπως 'όνομα' και 'αξιοπρέπεια') έχουν διαστρεβλωθεί αρκετά~πάρα πολύ. Έτσι λοιπόν, προσωπικά τηρώ τις αρχές, που μ'έμαθαν οι γονείς μου, ώστε πρωτίστως να κοιμάμαι ήσυχος τα βράδυα. Αν θα μου αναγνωρίσουν αξιοπρέπεια, αυτό (αν πρέπει να γίνει) θα το κάνουν σίγουρα άνθρωποι που τους την εμπνέω. Από ανθρώπους που ζηλεύουν, είτε φθονούν εμένα κι όσα κάνω, δεν περιμένω τίποτα άλλο, από άρνηση (με τη γενικότερη έννοιά της). Το ίδιο ακριβώς ισχύει και για το όνομα (πάντα κατ'εμέ).
Εξ'άλλου ο συγχωρεμένος ο πρώην πεθερός μου (φοβερός τύπος) έλεγε συνέχεια: "Παιδιά μου θά'θελα όταν 'φύγω', να 'φύγω - με τη μία'! Δεν θέλω να βαρυγκομήσετε, ή να σας κουράσω!"
Έτσι κι έγινε! ...Καλπάζων καρκίνος, ο οποίος κράτησε κάποιους μήνες, ενώ ταυτόχρονα ο πεθερός μου λειτουργούσε/ζούσε φυσιολογικότατα. 'Τον έριξε' -τελικά- επί τρείς ημέρες που ήταν κι οι τελευταίες. Έφυγε κι εκείνος σαν πουλί, χωρίς να βασανιστεί καθόλου.

Άβαταρ μέλους
cdhyper
Literature Moderator
Δημοσιεύσεις: 9707
Εγγραφή: 23 Ιουν 2001 03:00
Τοποθεσία: Φωτονερόπετρα
Επικοινωνία:

Μιά Δύσκολη-Προσωπική Ιστορία

Δημοσίευση από cdhyper » 23 Ιαν 2012 13:32

Συλληπητήρια.

Στο απόλυτο γεγονός της ύπαρξης που είναι ο θάνατος δεν υπάρχουν λόγια που μπορούν να τον περιγράψουν έστω και στο ελάχιστο. Δεν έχει σημασία αν κάποιος είναι άρρωστος ή μεγάλος σε ηλικία. Σημασία έχει ότι παραλύουμε και μόνο στο άκουσμα του παντοτινού τίποτα και αυτό επειδή οποιαδήποτε μορφής ασθένεια, μπορούμε να την ερμηνεύσουμε, να την κατανοήσουμε και να τη διαχειριστούμε. Τον θάνατο όμως όχι.

Σαφώς και ο πόνος της σναισθηματικής (κυρίως) απώλειας είναι μεγάλος. Κι εγώ έχασα τον πατέρα μου στα 18 μου. Θέλεις να βρίσκεται κόσμος δίπλα σου αλλά βαθιά ξέρεις πώς είναι καθαρά εσωτερικό σου θέμα η διαχείριση του φοβερού αυτού γεγονότος. Αρκεί όμως μερικές φορές να έχεις απλά την αίσθηση ότι και κάποιος άλλος συμμετέχει ενεργά και συμπάσχει μαζί σου στη διαχείριση του παντοτινού τίποτα. Γιατί το πιο κοντινό σε αυτό είναι η μοναξιά.
Σύγκριση τιμών Supermarket: http://www.shopnsave.gr
Νέα Ιταλικα επιπλα κουζινας
Για φιλοσόφους: http://filosofia.gr και http://liantinis.org

Άβαταρ μέλους
DGeorge
Honorary Member
Δημοσιεύσεις: 3752
Εγγραφή: 13 Σεπ 2007 12:59
Τοποθεσία: Καλλιθέα Γενικώς

Μιά Δύσκολη-Προσωπική Ιστορία

Δημοσίευση από DGeorge » 23 Ιαν 2012 14:23

cdhyper έγραψε:Συλληπητήρια.....Αρκεί όμως μερικές φορές να έχεις απλά την αίσθηση ότι και κάποιος άλλος συμμετέχει ενεργά και συμπάσχει μαζί σου στη διαχείριση του παντοτινού τίποτα. Γιατί το πιο κοντινό σε αυτό είναι η μοναξιά.
Είχα (και έχω) δίπλα μου τους 2~3 'κολλητούς' μου (μαζί και το 'Κουνέλι'). Ωστόσο η δική σας στάση -δίπλα μου-, με τον τόσον αυθορμητισμό, τη θέρμη, και την ένταση των συναισθημάτων σας, ήταν το "Ολοκληροτικά Αναπάντεχο"!! :D
Δεν θα κουράζομαι να ευχαριστώ όλους σας και τον καθένα ξεχωριστά... Ευχαριστώ κι εσένα για τα καλά-θερμά σου λόγια, όπως και για την όποια λίγη/πολλή ώρα δαπάνησες -από την προσωπική σου- ώστε να μου γράψεις, όσα μου έγραψες. Νά'σαι πάντα καλά :pint: :pint:

Άβαταρ μέλους
fiskilis
Honorary Member
Δημοσιεύσεις: 14093
Εγγραφή: 16 Νοέμ 2003 22:44
Τοποθεσία: Athens
Επικοινωνία:

Μιά Δύσκολη-Προσωπική Ιστορία

Δημοσίευση από fiskilis » 23 Ιαν 2012 14:34

DGeorge έγραψε:Είχα (και έχω) δίπλα μου τους 2~3 'κολλητούς' μου (μαζί και το 'Κουνέλι')
Κουνελι; τιιιιι εστι κουνελι;

Άβαταρ μέλους
deninho
Super Moderator
Δημοσιεύσεις: 7066
Εγγραφή: 17 Ιαν 2004 16:01
Τοποθεσία: σ'άλλη διάσταση
Επικοινωνία:

Μιά Δύσκολη-Προσωπική Ιστορία

Δημοσίευση από deninho » 23 Ιαν 2012 15:16

είναι το nickname μέλους του freestuff :)


Apostolis_38
Δημοσιεύσεις: 1969
Εγγραφή: 14 Φεβ 2008 16:20
Τοποθεσία: ΠΕΙΡΑΙΑΣ

Μιά Δύσκολη-Προσωπική Ιστορία

Δημοσίευση από Apostolis_38 » 24 Ιαν 2012 15:36

Συλληπητήρια παληκάρι.

Πριν από ένα χρόνο, σχεδόν την ίδια εποχή με σένα, έχασα κι εγώ τη μάνα μου, που ταλαιπωρούταν χρόνια.
Είναι σκληρό να το λέμε αλλά καμμιά φορά είναι καλύτερα να φεύγουν. Κι αν γίνει και όσο το δυνατόν πιο ανώδυνα τόσο καλύτερα.

Και ξέρω οτι τέτοιες ώρες έχουμε την τάση να εστιάζουμε σε άσχημα πράγματα.
Πράγματα που κάναμε ή είπαμε στους ανθρώπους μας και τους πλήγωσαν.
Πράγματα που θέλαμε να είχαμε κάνει αλλά μας έπιασε η βλακεία και δεν τα κάναμε.
Η μας πιάνουν ενοχές για το αν θα έπρεπε να είχαμε κάνει αυτό και το άλλο. Ακόμα και τέτοιες ώρες βασανιζόμαστε για το αν θα έπρεπε να δώσουμε ένα καλύτερο "τελευταίο σπίτι" στον άνθρωπό μας ή να το επισκεφτόμαστε πιο συχνά και για περισσότερες ώρες.
Και πολλά άλλα τέτοια ανθρώπινα.
Μην το βλέπεις έτσι.
Παραδειγματίσου από τη σχέση που έχεις με την οικογένεια σου (όπου σε αγαπάνε και τους αγαπάς παρ' όλες τις καθημερινές τριβές και στενοχώριες) και κράτα τις καλές στιγμές που είχατε. Γιατί κι εμείς τέτοια σχέση είχαμε με τους γονείς μας.

Ισως να σου φανεί κυνικό αυτό που θα γράψω αλλά εγώ πάντα σκέφτομαι με κάποια "ικανοποίηση" οτι τουλάχιστον αυτοί πρόλαβαν και έζησαν γεμάτα, ενώ άλλοι όχι.

Spyrostagas
Honorary Member
Δημοσιεύσεις: 3233
Εγγραφή: 04 Νοέμ 2009 14:08
Τοποθεσία: Αμπελόκηποι / Αθήνα
Επικοινωνία:

Μιά Δύσκολη-Προσωπική Ιστορία

Δημοσίευση από Spyrostagas » 24 Ιαν 2012 23:05

Αχ, συλληπήτηρια, κουράγιο!
Εικόνα

Απάντηση

Επιστροφή στο “Γνωριμία Μελών - Προσωπικές Ιστορίες”

Μέλη σε σύνδεση

Μέλη σε αυτήν τη Δ. Συζήτηση: Δεν υπάρχουν εγγεγραμμένα μέλη και 1 επισκέπτης